Թող չափազանցություն չթվա դիտարկումս – արցախցիներն իրենց շրջափակված են զգում նաև Հայաստանում. նրանց մեծամասնությունը դեռես գոյատևման պայքարի մեջ է, միաժամանակ գտնվելով վերևներից ու կողքից հրահրվող ատելության, ուրացման ու մերժման այլանդակ քարոզչության տակ: Հիմա նրանք ենթարկվում են բարոյական ու սոցիալական բռնության, ու դժվար չէ կանխատեսել, թե ինչով կավարտվի էս ամենը, եթե ՀՀ-ում շարունակի իշխել ազգադավ ու հայրենավաճառ վարչախումբը: Բավական դժվար է, բայց հավատում եմ, որ արցախցիները չեն կորցնի իրենց անկոտրում ոգին ու արժանապատվությունը, որոնց մասին դեռ երեկ առասպելներ էին պատմում ամենուր,- և կարելվույն չափ կօժանդակեն, որ Հայաստանում այլևս իշխելու հնար չունենան երկրակործան արկածախնդիրները:
Քանի դեռ Հայաստանը ազատագրված չէ ներքին զավթիչներից ու կամակատար ավարառուներից, Արցախը կմնա լոկ կարոտ, իսկ Հայոց երկիրը կվերածվի, լավագույն դեպքում, «մոդեռն» քարվանսարայի:
Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ