Հին սովետական անեկդոտ կար։ Հայրենադարձը նամակ է գրում արտասահմանի բարեկամին․ «Հոս կյանքն անհնար է, մեկ հավն արժե տասը ռուբլի, չենք կարող, սոված ենք մնում»։ Կանչում են ԿԳԲ, համապատասխան աշխատանք են տանում։ Նոր նամակ է գրում․ «Ամեն ինչ հրաշալի է, մեկ փիղն արժե 3 ռուբլի։ Բայց փիղն ի՞նչ եմ անում․ 7 ռուբլի էլ կավելացնեմ, հավ կգնեմ»։
Հիմա նույն պատմությունն է, թոշակառուն նամակ է գրում․ «Ամեն ինչ հրաշալի է, Լառնակայի տոմսն արժե 900 դրամ, բայց Լառնական ի՞նչ եմ անում․ 3400 դրամ էլ կավելացնեմ, մի կիլո միս կառնեմ»։
Աղասի Ենոքյան