Կալանավորված մարդուն ցանկացած պատճառաբանությամբ քահանայի այցից, բժշկության աղոթքից և Ս.Հաղորդությունից զրկելը նշանակում է հոգևոր կտտանքների ենթարկել նրան: Առաջինը համարվող քրիստոնյա երկրի ամոթ և խարան է սա:
1․ Տեր Հիսուս Քրիստոս Իրեն նույնացնում է բանտարկյալի և հիվանդի հետ․ «․․․ հիւանդ էի, եւ ինձ տեսնելու եկաք, բանտում էի, եւ ինձ այցի եկաք» (Մատթ․ 25:36)։ Կալանավորվածին զրկել քահանայից՝ նշանակում է զրկել հենց Քրիստոսին։
2․ «Վա՜յ նրանց, ովքեր ... խեղաթիւրում են աղքատների դատն ու դատաստանը, խլում իմ ժողովրդի տնանկների իրաւունքը...» (Ես․ 10:1-2)։ Կալանավորված քրիստոնյայի տարրական իրավունքն է ոտնահարվում` ստանալ հոգևոր խնամք, այն էլ հիվանդանոցում պառկած հիվանդի պարագայում։
3․ Տեր Հիսուս ասաց. «Գրուած է՝ միայն հացով չի ապրի մարդ, այլ՝ այն ամէն խօսքով, որ դուրս է գալիս Աստծու բերանից» (Մատթ. 4:4)։ Եթե մարդուն սննդից զրկելը՝ սովի մատնել է նշանակում, ապա կալանավորվածներին և հիվանդներին Ս․Հաղորդությունից, քահանայի աղոթքից, մխիթարական խոսքից զրկելը նշանակում է մատնել հոգևոր սովի և կտտանքների ենթարկել։
Տերը ողորմի և այց կատարի բոլոր զրկվածներին։ Ամեն
Սամվել դպիր Գրիգորյան