Այսօր Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում մարդիկ լացում են իրենց տների առաջ։ Տանը երեխաներ կան, կրծքի երեխա կա։ Ընտանիքներ կան, որոնք չգիտեն՝ վաղն ուր են գնալու, որովհետև քաղաքապետարանը որոշել է քանդել այդ տները...
Օրեր առաջ գրել էի, որ Արցախից տեղահանված մի ընտանիքի, որտեղ 3 մանկահասակ երեխա կա, կահույք է անհրաժեշտ. նոր տուն էին տեղափոխվելու, որտեղ ոչ մի բան չկար...
Որքան էլ ժամանակակից գիտական հանրությունը մարդու դիմագծերի և բնավորության կապն ուսումնասիրող ֆիզիոգնոմիկան համարի կեղծագիտություն, միևնույն է՝ նայելով ԱՇՈՏ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ լուսանկարին, նույնիսկ նրան չճանաչողները վայրկյան անգամ չեն վարանի հերքել այդ թեզը...
Շենգավիթում ինչ որ տնակներ են եկել քանդելու, բնակիչներն էլ, 2-ամսական երեխաներին ձեռքներն առած, չեն թողնում տրակտորը մտնի տարածք, քարերով հարվածում են տեխնիկային...
Բոլշևիկները համոզում էին, որ պրոլետարիատին երջանիկ են դարձնելու՝ հողը կուլակից խլելով ու գյուղացուն տալով, գործարանները բուրժուաներից խլելով ու բանվորին տալով։ Խլեցին, բայց չտվեցին։ Պրոլետարն էլ երջանիկ չդարձավ։ Գուլագներում երջանկություն չկա...
ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 81-րդ նստաշրջանի գլխավոր թեման Մերձավոր Արևելքում և Ուկրաինայում ստեղծված իրավիճակներն են:
Ընդհանուր ելույթներ, հասցեական ու անհասցե կոչեր և ոչ մի կոնկրետ առաջարկություն: ՄԱԿ-ը, որպես միջազգային թիվ մեկ կառույց, կորցնում է իր լրջությունն ու ազդեցիկությունը: Այն դարձել է պետությունների ղեկավարների հավաքատեղի, զրուցատաղավար, որտեղ դեռ ավանդույթի ուժով ձգտում են միջազգային պրոբլեմների համար համատեղ լուծումներ գտնել...