Ավա՜ղ․ մեր ողբերգության վրա, հրեաները դեռևս կրակել չսովորած, դարձյալ փողով և քաղաքական ճնշումներով 1948 թվին կազմակերպեցին Նյուրնբերգյան դատավարությունը և, քանի որ ունեին բավարար թվով մեծահարուստներ, իրավաբաններ և լրագրողներ Եվրոպայում, շահեցին դատը և տարածք նվեր ստացան Պաղեստինի հաշվին։
Իսկ մենք մեր ազգային ողբերգությունը և Հայերենիքի կորուստը չենք կարողանում շահարկել և նախ՝ քաղաքական ուժ տանք, ապա նաև տարածքային խնդիրները լուծենք։
110 տարի է՝ մեզ շեղում են բուն պահանջից, իսկ վերջին երկու տարում ՀՀ կառավարությունը՝ վարչապետի գլխավորությամբ, կասկածի տակ է դնում Հայոց Ցեղասպանությունը։
ՈՒ՞ր են նայում կամ, ավելի ճիշտ, ի՞նչ են անում մեր միջազգային իրավագետներն ու պատմաբանները, մեծահարուստ հայերը, որպեզի հենց Հայաստանի Հանրապետությունում պատասխանատվության ենթարկեն Հայոց Ցեղասպանությունը ժխտող այդ պաշտոնյաներին և ցանկացած քաղաքաքացու Հայաստանում և Հայաստանից դուրս։
Մինչդեռ ՀՀ ԱԺ-ն Ցեղասպանության մասին օրենքում չի ընդունել Հայոց Ցեղասպանությունը ժխտողների դեմ քրեական պատասխանատվության օրենքը։
Եվ մեզ հարևան դարձած ցեղասպան երկու պետությունները ոչ միայն չեն պատժվել,
այլ նույնիսկ շարունակում են հայ ժողովրդի ցեղասպանությունը։
Սթփվենք և հակահարված տանք, հայե՛ր, ցեղասպանության ծրագիրը շարունակում է մնալ ուժի մեջ։
Մարի ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ-ԽԱՆՋՅԱՆ