Նիկոլի ամենօրյա «սրտիկներ»-ի հետ կապված մի բան ասեմ․ ըստ էության, նախընտրական քարոզարշավի ողջ տրամբանության մեջ տեղավորվող այդ ժեստիկույացիան ոչ այլ ինչ է, քան հանրության շրջանում նախընտրական լոգոյի գեներացիայի գործընթաց...
Ինչ խոսք՝ հեծանվային մշակույթը, անկասկած, առաջադեմ և օգտակար երևույթ է, վիճելն անիմաստ է։ Ասեմ ավելին՝ երբ պետությունները խրախուսում են հեծանվով տեղաշարժվել՝ մեքենայի կամ հասարակական տրանսպորտի փոխարեն, նպատակը երկուսն է...
Սահմանադրությունն աղբաման ուղարկածները խոսում են ժողովրդավարությունից և օրինականությունից, իսկ իրենց արտաքին հովանավորները, կեղծ արևմտյան արժեքների ներքո, բռնատիրության լեգիտիմությունն են ապահովում...
Երբեմն կյանքում ծնվում ես մի անվան տակ, որը քեզանից առաջ արդեն պատմություն է գրել։ Եվ հենց այդ պատմության ծանրությունը կարող է դառնալ ոչ թե նվեր, այլ փորձություն...
Նիկոլ հայադավը, որպես կեղծ քրիստոնյա, ծառայում է մեղքին ու Սատանային, քրիստոնեությունից հեռու է գիգապարսեկներով, իսկ լայն հանրությանը հասկանալի կերպով՝ «ինչպես խոզը տուռնիկից»...
Ռասիզմն ինստիտուցիոնալիզացրած պերսոնալիստական ավտորիտար-տոտալիտար ռեժիմի հետ հնարավոր չէ ունենալ «համագործակցային խաղաղություն», եթե դու ինքդ առնվազն պերսոնալիստական ավտորիտար-տոտալիտար ռեժիմ չես...
Գլոբալիզմը բիզնեսի զարգացման հետ կապված բնական պրոցես է, որը միաբևեռ աշխարհակարգի ժամանակ վերաբերում էր ամբող աշխարհին, որից նույն ձևով օգտվել են ԱՄՆ-ը և Չինաստանը ու նաև բոլոր նրանք, որոնք նման հնարավորություն ունեն։
Այդ առումով, երկրների միջև միակ տարբերությունն այն է, որ լիբերալ դեմոկրատիայի պայմաններում կապիտալը ոչ լրիվ է պետության հսկողության տակ...