Անթերի հագնված դիվանագետների ու պետության ղեկավարների ստորագրած խաղաղություն ավետող ցանկացած փաստաթուղթ, գրոշի արժեք էլ չունի, եթե այն չի ընդունվելու բոլոր քաղաքական ուժերի և առաջին հերթին պատերազմող բանակի կողմից:
ՈՒկրաինայում, երկրի տարածքային ամբողջությունը խախտող ցանկացած խաղաղության պայմանագիր անընդունելի է:
ՈՒրեմն ի՞նչ:
Այն, որ այդ խաղաղությանը պետք է հասնել ոչ թե արհեստական պարտադրանքների, որոնք խաղաղություն չեն բերելու, այլ բնական ճանապարհով:
ՈՒ այդ ճանապարհը, Ալյասկայից և Վաշինգտոնից հետո, արդեն հստակ ուրվագծվում է:
Դա ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄՆ է ՈՒկրաինայում:
Ինչու՞:
Որովհետև անհրաժեշտ է վերացնել, ոչնչացնել խաղաղության հաստատման մեծագույն խոչընդոտը՝ ուկրաինական մոտ 850 հազարանոց բանակը:
Մենք ականատեսը կլինենք այդ քաղաքացիական պատերազմին:
Ավելին՝ ականատես կլինենք Լեհաստանի ներխուժմանը ՈՒկրաինա՝ «բենդերականներին» պատժելու և իր նախկին տարածքները հետ վերադարձնելու նպատակով: Ինչն էլ առաջացնելու է դոմինոյի էֆեկտ Եվրոպայում:
Առանց ուկրաինա - ռուսական պատերազմը քաղաքացիական պատերազմի վերածելու,
խաղաղության չսպասեք:
Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Հ. Գ.
ՈՒմ հետաքրքիր են մանրամասներն ու դետալները, խորհուրդ կտամ դիտել
2014 թվականին էկրան բարձրացած «Տիկին պետքարտուղար» ամերիկյան քաղաքական սերիալը: