«Տերն այն է, որ չի թողնում, որ մեր հողն ու քարերը հոսեն Ադրբեջան»

-Պապի, էս գետի անունն ի՞նչ է:

-Վանաձոր գետակ:

-ՈՒ՞ր է գնում:

-Գնում, խառնվում է Տանձուտ գետին:

-Հետո՞:

-Հետո՝ Փամբակին:

-Հետո՞:

-Ձորագետին:

-Հետո՞:

-Հետո՝ միասին դառնում են Դեբեդ, գնում, խառնվում են Քուռին:

-Բա հետո՞:

-Քուռը հոսում, թափվում է Կասպից ծով:

-Դա որտե՞ղ…

-Ադրբեջան:

-Պապիկ, տես, Վանաձոր գետակն իր հետ հող ու քարեր է տանում:

-Հա, բալես, հենապատերն ամուր չեն, հող ու քարեր է պոկում, տանում:

-Պապիկ, մեր հողն ու քարերը գնում են Ադրբեջա՞ն…

-Գնում են:

-Բա ինչու՞ հենապատերը չենք ամրացնում:

-Տեր չկա:

-Ի՞նչ է տերը:

-Կմեծանաս՝ կիմանաս:

-Արդեն գիտեմ:

-Դե ասա, տեսնեմ, ի՞նչ է տերը:

-Տերն այն է, որ չի թողնում, որ մեր հողն ու քարերը հոսեն Ադրբեջան։

Թեհմին ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ