Հակված չեմ գույները խտացնել, բայց ինձ պես շատերն իրենց հոգևոր-գաղափարական շրջափակման մեջ են զգում հիմա: Քո երկրում վտարանդի, չասեմ՝ վտարակ, լինելն անարգանքի աստիճանի պատիժ է...
«Բոլոր ամենավայրենի, ամենազզվելի մարդկային կրքերը գերհագեցվում են դժբախտ, աստիճանաբար հյուծվող և ոչնչացվող մարդկանց հաշվին: Եթե առանձին մարդիկ և հասնում են միջագետքին, ապա նրանք մնում են այնտեղ անապատային կամ ճահճոտ վայրերում՝ առանց ապաստանի և սննդի...
Այսօր Սուրբ Վարդանանց զորավարների և 1036 վկաների հիշատակության օրն է։ Աշխարհում էլ ո՞ր ժողովուրդն է, որ 1575 տարի առաջ՝ 451 թ. (իսկ իրականում՝ դեռ ավելի վաղ, արդեն 338 թ.) սրբացրել է իր հայրենիքի ազատության, անկախության և Քրիստոսի հավատի համար քաջաբար ընկած ռազմիկներին...
Քիչ առաջ Յութուբում աչքիս ընկավ մի գեղեցիկ տեսահոլովակ՝ «Արցախի ժառանգության կանչը. Դիզակի Մելիք Եգանի ապարանք» վերնագրով (տեղադրվել է երեկ՝ յութուբյան «ԲԵՎԵՌ/BEVER» ալիքում)...
Մկրտիչ արքեպիսկոպոս Խրիմյանը՝ թուրքական իշխանությունից հալածված, Պոլսո պատրիարքությունից ստիպված հրաժարված, բայց Հայրիկ պատվանուն վաստակած, այդուհանդերձ, 1878 թ․ ընտրվում է Բեռլինի վեհաժողովի հայկական պատվիրակության ղեկավար...
«Բոլոր երեխաներն էլ նկարիչներ են: Խնդիրն այն է, թե ինչպես պետք է մնալ նկարիչ, երբ դու մեծանում ես », -այս խոսքերը պատկանում են աշխարհահռչակ նկարիչ Պաբլո Պիկասսոյին...
Այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Իրանի շուրջ, առաջին հայացքից ներկայացվում է որպես հերթական սրացում Մերձավոր Արևելքում, սակայն իրականում գործ ունենք որակապես այլ՝ շատ ավելի խորքային և համակարգային գործընթացի հետ։ Եթե ընդունում ենք, որ իրանական հարվածների շուրջ 85%-ը ուղղված է եղել ոչ թե Իսրայելի, այլ Պարսից ծոցի երկրների դեմ, ապա ամբողջ պատերազմի տրամաբանությունը գլխիվայր շրջվում է...