Մեկուսացման մեջ հայտնված երկրի հուսահատ քայլ

Թուրքիան խնդիրներ ունի տարածաշրջանի գրեթե բոլոր երկրների, այդ թվում՝ իր անմիջական հարևանների հետ։ Վերջերս, սակայն, շատ անսպասելի Թուրքիան որոշեց բարելավել հարաբերությունները Ռուսաստանի և Իսրայելի հետ։ Նախ՝ հայտարարվեց, որ եռամյա բանակցություններից հետո Իսրայելն ու Թուրքիան որոշել են վերականգնել հարաբերությունները, ապա լուրեր տարածվեցին 2015-ին ռուսական ինքնաթիռը խոցելու համար նախագահ Էրդողանի՝ Ռուսաստանից ներում հայցելու մասին։

Մեզ հետ զրույցում ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, թուրքագետ ՌՈՒԲԵՆ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԸ նկատեց, որ իր վարած քաղաքականության հետևանքով Թուրքիան վերջին շրջանում հայտնվել է բավականին մեկուսացված վիճակում, և «զրո խնդիր հարևանների հետ» կարգախոսը ճիշտ հակառակ արդյունքն է տվել։ Կարելի է ասել, որ սա, ըստ էության, Թուրքիայի կողմից հարկադրված քայլ էր։ Արտաքին քաղաքական ջանքերը բոլոր ուղղություններում անհաջողության էին մատնվել, և վիճակից դուրս գալու համար Թուրքիան ստիպված էր որոշակի զիջումներ անել և գոնե Ռուսաստանի Դաշնության ու Իսրայելի հետ բարելավել հարաբերությունները։

Ռուբեն Մելքոնյանը նշում է, որ այստեղ կա նաև ներթուրքական որոշակի խնդիր։ Վարչապետ Դավութօղլուի հեռացումից հետո շատերը կարծում էին, թե Թուրքիայի արտաքին քաղաքական խնդիրներն է՛լ ավելի կսրվեն, իսկ նախագահ Էրդողանը, կարգավորելով հարաբերությունները Ռուսաստանի և Իսրայելի հետ, դա կներկայացնի որպես սեփական ձեռքբերում, միաժամանակ ի ցույց դնելով, որ Դավութօղլուն ամենևին էլ անփոխարինելի չէ։

«Ինչ վերաբերում է Ռուսաստանին և Իսրայելին, կարծում եմ՝ այս երկրները Թուրքիայի համար ունեն կարևոր քաղաքական, տնտեսական դերակատարում և, Եվրամիության հետ հարաբերությունների սպասվող սառեցմանն ընդառաջ, այս երկու պետությունների հետ հարաբերությունների կարգավորումը Թուրքիայի համար ձեռք է բերել կենսական նշանակություն։ Եթե Ռուսաստանի հետ դա ունի և՛ քաղաքական, և՛ տնտեսական բաղադրիչ, ապա Իսրայելի հետ ավելի շատ՝ քաղաքական, ռազմարդյունաբերական ուղղվածություն։ Թուրքիայի այս շրջադարձը պետք է բնութագրել ոչ թե հարաբերությունների կարգավորման բնականոն փորձ, այլ մեկուսացման մեջ հայտնված երկրի հուսահատ և հարկադրական քայլ»։

Լիլիթ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• «451° ըստ Ֆարենհայթի»
• ՈՒրիշ տեղ չկա՞ր
• «24 ժամ ե­ղել ենք տար­բեր զեն­քե­րի հրե­տա­կոծ­ման տակ»
• «Ադր­բե­ջա­նը, Թուր­քիան ու ֆոս­ֆո­րա­յին զենքն Ադր­բե­ջա­նին մա­տա­կա­րա­րող­նե­րը պետք է պա­տաս­խան տան դա­տա­րա­նի ա­ռաջ»
• «Մեր բո­լո­րի ճա­կա­տա­գի­րը սահ­մա­նին կանգ­նած հայ զին­վո­րա­կա­նի ձեռ­քում է»
• Կա­րե­նին անհ­նար էր չհար­գել, նույ­նիսկ հա­կա­ռա­կորդ­նե­րը նրան ըն­դու­նում էին որ­պես լե­գենդ, որ­պես ժայռ, որ­պես հե­ղի­նա­կու­թ­յուն
• Եկե­ղե­ցին գո­յութ­յուն ու­նի 2000 տա­րի և գո­նե ա­ռա­ջի­կա 2000 տար­վա հա­մար պետք է ա­պա­հո­վի ե­կող սե­րունդ­նե­րի հոգևոր կա­րիք­նե­րը
• «Լճա­շեն­ցի­նե­րի միա­վոր­ման» դռ­նե­րը բաց են բո­լոր լճա­շեն­ցի­նե­րի առջև
• «Ար­տա­կարգ դրու­թ­յու­նը կանց­նի, բայց բո­լոր ծնող­նե­րի, ա­շա­կերտ­նե­րի, ու­սու­ցիչ­նե­րի հա­մար կմ­նա մի շատ լավ նո­րա­մու­ծու­թ­յուն՝ հե­ռա­վար ու­սու­ցու­մը»
• «ՌԴ-ն կա­րող է գնալ հա­րա­բե­րու­թ­յուն­նե­րի վատ­թա­րաց­ման ճա­նա­պար­հով, ե­թե Թուր­քիան շա­րու­նա­կի ազ­դե­ցու­թ­յան գո­տին ընդ­լայ­նե­լու քա­ղա­քա­կա­նու­թ­յու­նը»
• «Ռա­յա­նէյր»-ը հա­տուկ սպա­սար­կում է ի­րա­կա­նաց­նում
• Յա­կուտս­կի հայ­կա­կան կի­րակ­նօ­ր­յա դպ­րո­ցի սա­նե­րը նշե­ցին Ա­մա­նո­րը
• «Հա­յաս­տա­նը եր­գող ժայ­ռե­րի եր­կիր է, և ես ե­րա­զանք ու­նեմ նվա­գելու այդ ժայ­ռե­րի մեջ»
• Նպա­տա­կը դիր­քա­պահ զին­վո­րի անվ­տան­գու­թ­յունն է
• «Ադր­բե­ջա­նում պետք է տե­ղի ու­նե­նա հա­մա­կար­գա­յին փո­փո­խու­թ­յուն, որ­պես­զի կա­ռու­ցո­ղա­կան երկ­խո­սու­թ­յուն ակն­կա­լենք»
• Յակուտսկի հայերն ակտիվ մասնակցություն են ունենում եկեղեցական բոլոր տոներին
• Ստամբուլում հաղթանակ է տարել ընդդիմությունը. ի՞նչ կանի Էրդողանը
• Քրիստոնեական և հոգևոր գիտելիքների ճիշտ ուղղորդում դասընթացի միջոցով
• «Ինձ համար Արամ Իլյիչը սրբություն է»
• «ԱԳՆ-ն պետք է ավելի շատ կենտրոնանա հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման, քան Ցեղասպանության ճանաչման խնդրի վրա»

Մեկնաբանություններ