Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպան Սերգեյ Կոպիրկինը հայտարարել է, որ Երևանի արտաքին քաղաքական ուղեգծի փոփոխությունը պահանջում է վերանայել հայ-ռուսական հարաբերությունների նկատմամբ մոտեցումները։ «Մեր հարաբերություններում իսկապես փոխվում է կոորդինատների համակարգը։ Մենք դրան ըմբռնումով ենք մոտենում, բայց այս ամենը պահանջում է համապատասխան վերլուծություն, քննարկում և տարբեր ոլորտներում մեր հարաբերությունների ամբողջության մեջ շտկումների կատարում»,- ասել է Կոպիրկինը։               
 

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին
23.09.2025 | 12:31

Հինգ տարի չէի կարողանում Նարեկ սարկավագին ՖԲ ընկերներիս ցանկից հանել։ Ընդհանրապես զոհվածների էջերը դժվարությամբ եմ հեռացնում։

Այսօր համարձակվեցի։

Մի լավ լացեցի ու ցանկս էլի քչացավ։

Օր չկա, որ ես տղաներից որևիցե մեկին չհիշեմ։ Բայց ես իրենց բոլորին կյանքի դրվագներով եմ հիշում։

2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո մեջս մի բան է փոխվել․ հերքում եմ նրանց մահը։

ՈՒ օր չկա, որ նրանցից որևիցե մեկի հետ չխոսեմ։

Բայց հենց գալիս է, իրենց զոհվելու օրը․․․ ինձ չեմ ներում։ Մի բան գտնում եմ, որ չեմ արել նրանց կյանքերը փրկելու, մեր հողը չհանձնելու համար։ Չնայած... նույնիսկ շրջափակված Արցախ մի քանի անգամ գնացի, որոշ դեպքերում Կարմիր խաչի օգնությամբ հազվադեպ դեղեր կարողացա փոխանցել։

Է՜հ...

Այսօր էլ մի մարդու նախատել էի, որ նիկոլի ձեռք են սեղմում... ինձ վիրավորեց, ասաց բաներ, որ կապ չունեն հետս։ Բայց գիտակցում եմ, որ նման մարդիկ շատ են։ Նեղվելուս պահին Նարեկի նկարը եկավ առաջս ու ես էդ վիրավորող մարդուն ներեցի։ Հիշեցի, երբ նոր-նոր Նարեկը պետք է ամուսնանար, այն ժամանակ իր ապագա կնոջն էի տեսել պատահական մի հոգևորականի հետ հանդիպմանը ... ու հետո Արցախը հիշեցի, Նարեկի քարոզչա-դաստիարակչական խոսքերը, զինվորների հետ հանդիպումները, նրա զոհվելը։

Կարոտս էլի խեղդեց, սկսեցի լացել ու ինքս ինձ տրտնջալ. որ հիմա Հայաստանում մարդիկ էն չեն, ինչ Արցախում։ Մարդկություն կար․․․

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին։

Աստված միշտ լուսավոր պահի նրանց հոգիները, իսկ մենք չուրանանք զոհվածներին։

Նարինե ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

Դիտվել է՝ 7037

Մեկնաբանություններ