Մեզ պետք է ազգային-ազատագրական ճակատի կողքին ուս-ուսի կանգնած Հայոց Եկեղեցի և հոգևորականություն
Այժմ Հայաստանը և հայ ժողովուրդը ապրում են մի ժամանակաշրջանում, երբ մեր դեմ սանձազերծված է իսկական ցեղասպանական արշավ՝ հայտնի և անհայտ տարածաշրջանային ու միջազգային ուժերի կողմից։ Մենք գտնվում ենք ինքնապաշտպանության վճռորոշ փուլում, իսկ քաղաքական սովորական գործընթացները դարձել են ժամանակավրեպ։
Հայաստանի և հայ ժողովրդի դեմ մղվում է բազմաճակատ հիբրիդային պատերազմ, որն արդեն իսկ հանգեցրել է Արցախի կործանմանը, Սյունիքի, Գեղարքունիքի, Վայոց Ձորի և Տավուշի տարածքների մասնակի բռնազավթմանը։ Կորսվել են ռազմավարական ճանապարհներ, «Թրամփի ուղի» կոչվող ծրագրով նախատեսվում է ՀՀ ինքնիշխանության կտրուկ նվազեցում նաև Մեղրիում։ Ապագայում չեն բացառվում նոր տարածքային զիջումներ, մասնավորապես՝ Տիգրանաշենի հանձնումը։
Հետևաբար, ժամանակն է անել ճիշտ քաղաքական և ռազմավարական եզրակացություններ։ Այն կուսակցությունները, որոնք շարունակում են գործել «կարծես ոչինչ չի պատահել» տրամաբանությամբ, իրականությունից կտրված են և իրենց գործունեությամբ դարձել են անախրոնիզմ։ Իսկ խունտայի պառակտիչ և ապիկար քայլերը այլևս բացահայտ դավաճանություն են։
Քաղաքական աղմուկն ու կեղծ օրակարգերը շեղում են ժողովրդին իր անվտանգության համար կենսականորեն կարևոր առաջնային խնդրից՝ ձևավորել համաժողովրդական ինքնապաշտպանական նոր համակարգ և փրկել երկիրը նվաճումից ու հայաթափումից։
Հայաստանը (բայց ոչ նրա քաղաքական ղեկավարությունը) օբյեկտիվորեն գտնվում է իր գոյության համար մղվող պայքարի թեժ փուլում։
Ուստի մեզ այսօր անհրաժեշտ են ոչ թե սովորական կուսակցություններ ու անվստահելի լիդերներ, այլ միասնական ազգային-ազատագրական ճակատ և այն գլխավորող իսկական առաջնորդներ՝ համապատասխան ռազմաքաղաքական պատրաստությամբ և ազգային գաղափարախոսությամբ։
Մեզ պետք է նաև ազգային-ազատագրական ճակատի կողքին ուս-ուսի կանգնած Հայոց Եկեղեցի և հոգևորականություն՝ Ղևոնդներ, Եղիշեներ և Խրիմյաններ, այլ ոչ թե կճոյաններ, վրթանեսներ ու անուշավաններ։
Որտե՞ղ կսկսվի ազատագրական ճակատի ձևավորումը՝ քաղաքական դաշտում, թե հոգևոր, էական չէ․ կարևորն այն է, որ մի որոշակի կետից այն սկսվի։ Եվ գուցե թե այդ գործընթացը սկսվի հենց առաջիկա եկեղեցական ժողովներում ու քննարկումներում։ Հուսանք, որ այդպես էլ կլինի։
Աստվածն առաջ։
«Ամբողջ զենքը Աստծո հագե՛ք, որ կարողանաք կանգնել չարի փորձանքների դեմ» (Եփեսացիներին, 6:11)
Արմեն Այվազյան
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
