Կարծում եմ՝ սխալ հարցադրում է, թե ով հաղթեց ՝ ԱՄՆ-ը՞, թե՞ Իրանը

Ճիշտ հարցադրումը, իմ կարծիքով, պետք է լինի հետևյալը՝

այս պատերազմը լուծե՞ց այն հիմնական նպատակը, որի համար սկսվել է:

Նման հարցադրման դեպքում, միանշանակ, հստակ երևում է և՛ հաղթողը, և՛ պարտվողը:

Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի այս պատերազմը լուծում է մեկ առանցքային խնդիր՝ չեզոքացնել ԱՄՆ-ի հիմնական մրցակցին՝ Եվրամիությանը:

Ինչի՞ շնորհիվ է ԵՄ-ը դարձել ԱՄՆ-ին մրցակից: Երկու բանի.

ա) էժան էներգակիրների և

բ) քիչ ծախսատար անվտանգային երաշխիք ունենալու (ՆԱՏՕ) շնորհիվ:

Երբ հարցը այսպես ենք դնում, այո, ԱՄՆ-ը հաղթող կողմն է, իսկ ԵՄ-ը՝ պարտվող:

Իրանի դեմ այս պատերազմն իր բնույթով օժանդակություն է Ռուսաստանին, յուրահատուկ երկրորդ ճակատ, որը 4 տարի է՝ անհավասար պատերազմ է մղում թվով 64 պետության դեմ ուկրաինական թատերաբեմում:

ՈՒ սա Թրամփի քմահաճույքը չէ, այլ ԱՄՆ պետության ծրագիրն է: ԵՄ-ին որպես մրցակից ոչնչացնելու ծրագիրը:

(Հիշեք Բայդենի անվտանգության հարցերով խորհդական Սալիվանի գիշերային այցը Մոսկվա, ուկրաինական պատերազմի նախօրյակին):

Թրամփը պարզապես պոկել է դիմակները, գործում է առանց սեթևեթանքների:

Հիշեք՝ երկու միջուկային գերտերությունները միմյանց կապված են հակադրությունների պայքարի և միասնության դիալեկտիկական օրենքի կապով...

Իսկ ինչո՞վ կավարտվի երկշաբաթյա բանակցությունը․ կպայմանավորվեն, որ Իրանի նախագահը հրաժարական է տալիս, տեղի կունենան ընտրություններ, Մեջլիսի խոսնակը, որը Վենսի հետ բանակցում է, կդառնա նախագահ...

Իսկ նորընտիր Ռահբարը, որը կոմայի մեջ գտնվում է հոգևոր կենտրոն Կում քաղաքում, կոմայից շատ երկար ժամանակ դուրս չի գա...

Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ