Ժողովուրդը հիասթափվել է ինքն իրենից

Երևանի ընտրությունների ցածր մասնակցությունը հիմնականում բացատրում են նրանով, որ ժողովուրդը հիասթափվել է կուսակցություններից:

Այս թեզի հետ դժվար է չհամաձայնելը: Իմ դիտարկմամբ՝ ժողովուրդը վաղուց էր հիասթափվել կուսակցություններից, և դրա բավարար հիմքերը բազմաթիվ են: Իսկ 2018-ին, առհասարակ, քաղաքական համակարգի փլուզման ակտն էր, դրա ցուցադրությունն էր: Նման օդիոզ, ոչ ադեկվատ դեմքի ընտրելը որպես չեղած հեղափոխության առաջնորդ, և, ինչու ենք խուսափում գնահատականից, լակոտակրատիայի իշխանության գալը, հենց քաղաքական կուսակցությունների և, առհասարակ, քաղաքական մտքի փլուզում էր նշանակում:

Սակայն ես միայն դրանով չէի բացատրի ցածր մասնակցությունը: Ցածր մասնակցությունն ավելի վատ ենթադրության տեղիք է տալիս. ժողովուրդը հիասթափվել է հենց ժողովրդից, այսինքն՝ ինքն իրենից:

Դա ամենավատ բանն է, ինչ կարող է տեղի ունենալ ցանկացած ժողովրդի հետ: Չնայած ցածր մասնակցությանը, չնայած ադմինիստրատիվ և ոչ ադմինիստրատիվ ռեսուրսների տոտալ կիրառմանը՝ լակոտակրատիան չկարողացավ հաղթանակ տոնել: Դրա ամենամեծ նշանակությունն այն է, որ ժողովուրդը կարող է դուրս գալ ինքն իրեն չվստահելու ռեժիմից և սկսի գլուխը բարձրացնել ու հավատալ իր ապագային:

Ստեփան Դանիելյան

Մեկնաբանություններ