26.04.2026|
12:20
Ամէն բան կը յիշեմ։ Վերջին գիշերուան ամէն մէկ վայրկեանը կը յիշեմ։ Հայրս` Գրիգոր Զօհրապը, ճաշի եկաւ։ Կը ճաշէինք կոր (կը ճաշէինք)։ Հազիւ լմնցուցած էինք, դուռը զարնուեցաւ։ Երկու-երեք հոգի եկան, տարին հայրիկիս։ Տաճկերէն ինչ խօսեցան՝ չեմ գիտեր, ես պզտիկ աղջիկ մըն էի...