Եվրասիականության թուրքական բաղադրիչը

Անկարայում համատեղ ասուլիս են տվել ԵԱՏՄ հիմնադիր անդամ երկրների՝ Ռուսաստանի, Բելառուսի ու Ղազախստանի դեպանները: Այս ասուլիսն առանձնապես մեզ չէր հետաքրքրի, եթե դրանում անդրադարձ չլիներ ԵԱՏՄ-ի ու Թուրքիայի հարաբերություններին: Ղազախստանի դեսպանն ասել է, թե կողջունվի Թուրքիայի միացումը ԵԱՏՄ-ին՝ տեղեկացնելով, որ ԵԱՏՄ անդամ պետությունների նախագահներն ավելի վաղ քննարկել են այդ հարցը: «Մենք կարևորում ենք տնտեսության և առևտրի ոլորտում Թուրքիայի հետ համագործակցության ուժեղացումը»,- հավելել է Թուրքիայում Բելառուսի դեսպան Անդրեյ Սավինիխը՝ նշելով, որ իրենք կողջունեն ԵԱՏՄ անդամ դառնալու Թուրքիայի հայտը: ԵԱՏՄ-ին Թուրքիայի հնարավոր անդամակցության թեման վաղուց է քննարկվում, այդ մասին խոսել են նույնիսկ Ռուսաստանի նախագահներ Պուտինն ու Նազարբաևը: Հայաստանն անդամակցում է այդ միությանը ու, բնականաբար, մեզ ձեռնտու չէ, որ դրան մաս կազմեն Թուրքիան կամ Ադրբեջանը: Եթե դա տեղի ունենա, մեծ է հավանականությունը, որ ստվերային պայմանավորվածություններում դարձյալ սակարկության առարկա կդառնա հայկական հացը, այս դեպքում՝ Ղարաբաղը: Օրինակ, ադրբեջանական մամուլը դա չի էլ թաքցնում, որ իրենց երկիրը ԵԱՏՄ-ին մաս կկազմի, եթե Ղարաբաղի հարցում հստակ երաշխիքներ ստանա Մոսկվայից: Այնուամենայնիվ, ինչքանո՞վ է իրատեսական Թուրքիայի անդամակցությունը ԵԱՏՄ-ին: Այն, որ Թուրքիայում ուժեղանում են անձնակենտրոն, ավտորիտար կառավարման միտումները ու մշուշոտ է դառնում այդ երկրի Եվրամիությանն անդամակցելու հեռանկարը, փաստ է: Փաստ է նաև այն հանգամանքը, որ միջազգային մեկուսացվածության հանգամանքն ավելի է մերձեցրել Ռուսաստանին ու Թուրքիային՝ սերտացնելով նրանց հարաբերությունները քաղաքական, տնտեսական, հատկապես՝ էներգետիկ ոլորտներում: Այս ամենով հանդերձ՝ վստահաբար կարելի է պնդել, որ Անկարան չի գնա ԵԱՏՄ-ին անդամակցելու քայլին: Նախ, թուրքական հասարակության շրջանում գերիշխող են եվրաինտեգրացիայի միտումները, հետո՝ Թուրքիան, հազիվ թե, մասնակցի մի նախագծի, որը, ըստ էության, սպասարկում է Կրեմլի կայսերական քաղաքականությունը: Ըստ այդմ, ենթադրում եմ, որ Թուրքիայի եվրասիականացման մասին խոսակցությունները միշտ կմնան օրակարգում՝ առանց ռեալ քաղաքականության վերածվելու:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• «Նժդեհի» միֆազերծումը
• Փաշինյանի հերթական մանիպուլյացիան. բացահայտում Բրյուսելից
• Բազմաթիվ հայրենասերների համար սեփական պետությունը դառնում է օտար ու բովանդակազուրկ
• Ռուսական ռազմաբազայից հետո. Փաշինյանն ունի՞ անվտանգության այլընտրանք
• Չոր փաստեր
• Այս դատական նիստը կարևոր փորձություն է արդարադատության համակարգի համար
• Պուտին-Փաշինյան հանդիպում. ճգնաժամի կառավարում՝ բեկման փոխարեն
• Հայկական ֆուտբոլի պատմական երեկոն
• Հայաստանը չպետք է դառնա երկրորդ ՈՒկրաինա
• Փաշինյանի չստացած մանդատը
• Ռեպրեսիաներից՝ նոր օլիգարխիա. Հայաստանի համակարգային վերաձևումը
• Հայաստանը նոր Սեպտեմբերի 21-ի կարիք ունի
• Անկախության հռչակագիրը 36 տարեկան է
• Ազատությունը պետք է մնա կանոն, իսկ կալանքը՝ բացառություն
• Ռուսաստանից հեռու՝ առանց Արևմուտքի երաշխիքների
• Տիգրանաշենի վտանգավոր օրակարգը. սահմանազատումը կարող է վերածվել միակողմանի զիջման
• «Պաշտոնական գաղափարախոսությունից»՝ մինչև Ալեքսանդրապոլի ստվերը
• «Այլընտրանք»՝ առանց այլընտրանքի. Փաշինյանի արտաքին քաղաքական փակուղին
• ՔԿ-ի «փուչիկը» և հատված «կարմիր գծերը»
• Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հաշվեհարդարը՝ հարված հանրային համերաշխությանը

Մեկնաբանություններ