Ի՞նչ անել, պաշտպանե՞լ Վարդաշենի վթարային շենքի կամ ինքնակամ շինությունների բնակիչներին, որոնց տները քանդում են, իսկ իրենք մնալու են փողոցում, թե՞ նրանց «հրել»...
Նախ հիշեցնենք՝ Հայաստանի և Ռուսաստանի թշնամի Արևմուտքը և Արևմուտքի հայտնի ուժերը, հնարավոր է, Թուրքիայի և Ադրբեջանի մասնակցությամբ, Նիկոլին 2018-ից իշխանության են բերել ու Նիկոլն իշխանության է եկել...
Այսօր Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում մարդիկ լացում են իրենց տների առաջ։ Տանը երեխաներ կան, կրծքի երեխա կա։ Ընտանիքներ կան, որոնք չգիտեն՝ վաղն ուր են գնալու, որովհետև քաղաքապետարանը որոշել է քանդել այդ տները...
Շենգավիթում ինչ որ տնակներ են եկել քանդելու, բնակիչներն էլ, 2-ամսական երեխաներին ձեռքներն առած, չեն թողնում տրակտորը մտնի տարածք, քարերով հարվածում են տեխնիկային...
Բոլշևիկները համոզում էին, որ պրոլետարիատին երջանիկ են դարձնելու՝ հողը կուլակից խլելով ու գյուղացուն տալով, գործարանները բուրժուաներից խլելով ու բանվորին տալով։ Խլեցին, բայց չտվեցին։ Պրոլետարն էլ երջանիկ չդարձավ։ Գուլագներում երջանկություն չկա...
Հիշում եմ՝ միջին դասարաններում էի, թախտին փորի վրա պառկած Սարոյանի «Ժամում վաթսուն մղոնն» էի կարդում։ Լավ հիշում եմ իմ զգացողությունը. համարյա նույն բանն էի զգում, ինչ հիմա զգում եմ մանկությունս հիշելիս...
ԱՊՀ բոլոր երկրներն էլ Ռուսաստանի հետ խնդիրներ են ունեցել, հաճախ՝ ավելի լուրջ, քան Հայաստանը: Օրինակ՝ Ղրղզստանը ռուսական ռազմաբազների ներկայության շուրջ բազմիցս նոր պահանջներ է ներկայացրել Ռուսաստանին...
Ընդամենը մեկ ամսից մի փոքր ավելի է անցել, երբ Մեքքայում ստորագրվեց ռազմապաշտպանական համաձայնագիր՝ Սաուդյան Արաբիայի, Թուրքիայի և Պակիստանի միջև։ Համաձայնագրի պայմաններով՝ մասնակից երկրներից մեկի վրա հարձակումը գնահատվում է որպես բոլոր երկրների վրա հարձակում։
Մի շարք փորձագետների կողմից Իսլամական ՆԱՏՕ անվանված այս դաշինքում, Պակիստանը վճռականորեն խնդրել է Իրանին՝ հանգստացնել հութիներին...