Մայիսի 28-ը պարզապես օրացուցային տոն չէ։ Այն հայ ժողովրդի քաղաքական կամքի վերածննդի օրն է։ Այն պահն է, երբ ցեղասպանությունից, փլուզումից, սովից ու պատերազմից անցած ժողովուրդը հանկարծ հայտարարեց՝ Հայաստանը պիտի լինի պետություն...
Արդյո՞ք այն փաստաթղթերը, որոնք ստորագրվեցին օդանավակայանում չէին կարող ստորագրվել ավելի ուշ, ասենք հունիսի 7- ից հետո՝ ավելի ծանրակշիռ այցի շրջանակներում...
Ժողովուրդ ջան, ո՞վ կբացատրի էս հանելուկը:
Երկրի թիվ 1 բայղուշը (էն որ հայ է տեսնում, թե չէ՝ վրա է պրծնում. «դու ընչի՞ չես մեռեեեե....») ասում է՝ պառադից հետո տեխնիկան թողնելու ենք կենտրոնում, որ մարդիկ գան, տեսնեն, նկարվեն...
Փաստորեն, Մոսկվան առաջին անգամ այսքան բաց տեքստով կապեց Հայաստանի եվրոպական նկրտումները հնարավոր էներգետիկ հետևանքների հետ։
Ի՞նչ ունենք մենք չոր մնացորդում:
Ադրբեջանից գազի հնարավոր մատակարարումները մինչ օրս ավելի շատ քաղաքական վարկած են, քան իրատեսական ենթակառուցվածքային սցենար...