4 օր առաջ երկրորդ անգամ պայթեցվեց Ղրիմի կամուրջը:
Բոլորի համար էլ պարզ էր, որ ուկրաինացիներն այն չէին կարող ինքնուրույն կազմակերպել և այդ ամենում խառնված են նաև այլ պետություններ:
Հայ մարդը իր կեցվածքով ապացուցում է, որ ինքը չի տրվում տարաբնույթ մանիպուլյացիաներին, վախի մթնոլորտին, սթափ է մտածում և ձգտում է արժանապատիվ խաղաղության, ոչ թե խայտառակ, ստորացուցիչ պահանջներ ներկայացնող ադրբեջանական խաղաղության:
Հայեր ջան, Գյումրիյում Վարդավառի կադրերը նայելուց հետո ուզում եմ երկու տող գրել:
Ռադեցկու մարշը գրվել է Յոհան Շտրաուս Ավագի կողմից՝ որպես ողջույն ֆելդմարշալ Յոհան Ջոզեֆ Վենզել Ռադեցկու զորքերին, որոնք վերադառնում էին Իտալիայում ապստամբությունը ճնշելուց հետո՝ «ի պատիվ մեծ գեներալի (հիմա ու՞մ նկատի ունեն ???!!!) և կայսերական բանակի»:
Վերևի նկարում պատկերվածը հայտնի ադրբեջանցի հայատյաց բլոգեր է, իսկ դրա «տակինը»` լենինականցի ներկայացող մի երկոտանի արարած է, ով այդ վերևում պատկերվածի հետ, իբր, զրուցում է ու արժանանում ազերու գովասանքին:
«ՀայաՔվե»-ն թափ է հավաքում և հիացնում է ՀՀ քաղաքացիների վճռականությունը սեփական կարծիքը նախաձեռնության տեսքով ներկայացնելու իմաստով։ Շատ քաղաքացիների հետաքրքրում է, թե ինչու է սահմանված քվեների 50 հազար թիվ առաջին փուլի և 300 հազար հնարավոր երկրորդ փուլի համար և ինչպիսի նման կարգավորումներ կան աշխարհի այլ երկրներում։
Գլոբալիզմը բիզնեսի զարգացման հետ կապված բնական պրոցես է, որը միաբևեռ աշխարհակարգի ժամանակ վերաբերում էր ամբող աշխարհին, որից նույն ձևով օգտվել են ԱՄՆ-ը և Չինաստանը ու նաև բոլոր նրանք, որոնք նման հնարավորություն ունեն։
Այդ առումով, երկրների միջև միակ տարբերությունն այն է, որ լիբերալ դեմոկրատիայի պայմաններում կապիտալը ոչ լրիվ է պետության հսկողության տակ...