Նայում ես Ազգային ժողովի այսօրվա դահլիճի այդ անդեմ ու ոչինչ չարտահայտող դեմքերին ու ակամայից հարց ես տալիս՝ որտե՞ղ ենք սխալվել։ Հայացքների մեջ՝ անսահման դատարկություն, դեմքերին՝ անտարբերություն ու ոչ մի մտավոր ճիգ...
Սասունցի Դավիթը, անտեր ու անտուն, զբաղված է ծեր պառավի բոստանի շաղգամի, լոլիկի ու ծիրանի հարցերով, պառլամենտի կրկեսն է քննարկում՝ ով ում կնիկն է, որտեղից ինչքան է լափում, ուրիշ հարցեր չկան...
Օտար քաղաքի հարմարավետ սրճարանում տիրում էր մեղմ աղմուկ։ Սեղանին դրված սուրճը վաղուց սառել էր, բայց նրանց զրույցը գնալով ավելի էր թեժանում։ Առաջինը՝ ինքնավստահ հայացքով ու ձեռքի թեթև շարժումով, նայեց դիմացինին, ով մտասույզ նայում էր պատուհանից այն կողմ հոսող ապահով կյանքին...
Վաղը՝ օգոստոսի 7-ին, տեղի է ունենալու հայ ժողովրդի հազարամյա պատմության մեջ նախադեպը չունեցող իրադարձություն՝ հայկական պետության դատարանի առջև է կանգնելու Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը՝ մեղադրյալի կարգավիճակով...
ԱԺ առաջին նիստերում Ռուբինյան Ռուբենը երկար խոսեց էթիկայից, բարեվարքությունից, ու քաղաքական կոռեկտությունից։ Իր ելույթից այնպիսի տպավորություն էր ստեղծվում, կարծես փորձում է ներկայանալ որպես մեր օրերի Մանդելա կամ Մարտին Լյութեր Քինգ՝ բոլորին հանդուրժող, բոլորին հարգող և քաղաքական բարձր մշակույթի կրող...