Հովվերգական դավադրություն (բացահայտված է ՔՊ-ի հինգերորդ շարասյունը)

Հրաշք է նոր հայկական համացանցը: Հրաշալի տարանջատում է ազգայինն ու ապազգայինը, ճերմակն ու սևը, անկեղծն ու կեղծը:

Միով բանիվ` ՈԳԻՆ և դուխը:

ՀԱՄԱՑԱՆՑԻ ՔՄԱՅՔՈՏ ՍԻՐԱԽԱՂԸ
Այգաբացից մինչև կեսգիշեր նորհայաստանյան տիտղոսակիր, տիտղոսաձգտյալ, ի վերջո, մշակութային հանրահայտ մտավորական դասը երկրի և պետության, ազգային ինքնության և պարզապես գոյապահպանական օրհասի այլ դժնդակ օրերին տարաբնույթ ակունքներում և տարասեռ սեղանների շուրջ միշտ ժպտադեմ ու գինեվետ, դյուցազներգական ձոներգեր է երկինք մղում` փառաբանելով հայոց հերոսական անցյալը մինչև ջրհեղեղն ու դրանից անդին:
Վահագն և Տորք, Աստղիկ և Անահիտ, Արա և Շամիրամ տիտղոսակիրների թուջեձույլ բառահեղեղով սրանք փրկում են երկիրն օրհասից:

Անկեղծ լինենք և հայտարարենք, որ սույնը խիստ է կարևոր մեր կորուսյալ օրերում, քանզի շոյում է դեռևս շրջմոլորված ժողովրդի մի մասի ազգային ինքնագիտակցությունը և մղում է նրան համակերպ հլության, այն է` դուխի կործանարար բարգավաճմանը:
Սակայն ժողովուրդն արթնացել է` ի հեճուկս մտավորական վերոնշյալ դասի կավատների, որոնց անգամ Արցախի կորուստը չսթափեցրեց: Սրանք մշտապես բավարարվում են, դիցուք, ազգի հերոսական անցյալի դրվագավորմամբ, թուրքի և ադրբեջանցու ահարկու որակավորմամբ և այսպես շարունակ:

Բնականաբար, անվրեպ հետևողականությամբ սրանք ջրում են ՆՓ-ի և ՔՊ-ի օրնիբուն հարդ ու տատասկ աղացող ջրաղացը և մի՞թե հենց սրանք չեն ՆՓ-ի և ՔՊ-ի հինգերորդ շարասյունը:

Վրեժ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Հ.Գ.

ՔՊ-ն պատրաստվում է լուծարել «Շողակաթ» մշակութաստեղծ հեռուստաընկերությունը: Զի այստեղ ՈԳԻՆ գետնում է դուխին: Բայց արդյոք տիտղոսակիրները գոնե հիմա կսթափվե՞ն ու թիկունք կկանգնե՞ն «Շողակաթին»:

Կասկածում եմ:

«Գոյ» թատրոնի ոդիսականը ձեզ օրինակ:

Հեղինակի նյութեր

• Մայրաքաղաքի քաղաքակրտումը
• Էլֆրիդա Մելիքյանի Էրգիրն ու Երկիրը
• Կենաց ծառի այգեպանը
• Ողբերգազավեշտ
• Ազգային կապիտալը պետականության անկյունաքար
• Ֆուտուրիզմից ռեալիզմ («պետականամետ» քրոնիկոն)
• Ողբերգազավեշտ՝ պետականակերտման նվագակցությամբ
• Մշակութային ճակատը երկրի փրկօղակ
• Ռազմաքաղաքական ուխտագնացություն դեպի Վաղարշապատ
• Եվ կրկին կիսալուսին յաթաղանն արյուն է վիթում
• Երկրի կանաչ դեսպանը
• Որդան կարմիր երկիրի երկունքը․ դար XX (էսսե)
• Կերպարվեստի Արարատ երկրում
• Կերպարվեստի Արարատ երկրում
• «Կերպարվեստի Արարատ երկրում»
• Հայաստանը` Կերպարվեստի Արարատ երկիր (հռչակագիր)
• Անատոլի Ավետյանի Վանաձորը, երկիրն ու աշխարհը
• Ակսել Բակունցի հանճարն ուղենիշ է ինձ համար. Արամ Մաշուրյան
• «Սորոսի արտաքսումը»
• «Մի թողեք ճայերը ծիծաղեն» կամ՝ Մուշեղիչին վայել տոն

Մեկնաբանություններ