Թղթե հանդերձանք

Սահմանադրությունից ինձ շորեր կարեցի,

թղթե շորեր՝ սև տառերով:

Քայլեցի փողոցով,

գարուն էր,

տառերը խունացած

կպան մարմնիս:

Իմ հետևից գալիս էին մարդիկ,

կարդում մարմնիս անհասկանալի գրությունները.

- Այսքա՛ն դաջվածք,- զարմացավ մեկը:

- Քանի՞ պատժաժամկետ է կրել,- հարցրեց մյուսը:

- Ողջ մի կյանք,- ասացի կույրին,

ով անտեղյակ էր այս պատմությանը

և, ձեռքը պարզած, մանրադրամ էր խնդրում

փախչող մարդկանցից:

Նորայր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ