Ընդամենը մեկ ամիս առաջ Նիկոլը մարդկանց համոզում էր, որ թոշակը թեկուզ 10 հազար դրամով բարձրացնելը ոչ մի իմաստ ու նշանակություն չունի: Նախ՝ դա այն գումարը չի, որ թոշակառուի կյանքում բան կփոխի, բացի դրանից, Նիկոլը, փրփուրը բերանին, պնդում էր, որ թոշակառուն չգիտի, թե ի՞նչ անի այդ 10 հազարով: Հիմա հայտարարում է, որ որոշել են այդ 10 հազարը, այնուամենայնիվ, տալ թոշակառուներին: Կա՛մ այս ընթացքում հայկական դրամը դոլարին տվել-անցել է, ու դրա գնողունակությունը մեծացել է, կա՛մ թոշակառուն այս մեկ ամսվա ընթացքում Հարվարդն է ավարտել ու արդեն գիտի, թե ինչպես ծախսի այդ կոպեկները: Բայց, քանի որ ոչ առաջինն է, ոչ էլ երկրորդը, ապա չոր մնացորդում սա տարրական ընտրակաշառք է, որ թոշակառուներին բաժանվելու է ապրիլի 1-ից: Սա էլ պատահական չէ, որովհետև ապրիլի 1-ին բարձրացված թոշակը մարդիկ ստանալու են մայիսի սկզբին՝ ուղիղ ընտրությունների նախաշեմին, և նույնիսկ չեն հասցնի հասկանալ, թե դրանով իրենց բյուջեի որ ծակը կարկատեն: Բայց քվեարկության օրը հաստատ հիշելու են, որ Նիկոլը երեկ իրենց թոշակը բարձրացրեց:
Ի դեպ, 2026 թվականի բյուջեով թոշակների բարձրացում նախատեսված չէ, և հարց է ծագում՝ որտեղի՞ց փողերը: «Терзают меня смутные сомнения», որ Արևմուտքից, իբր ընտրությունների վրա արտաքին հիբրիդային ազդեցությունը չեզոքացնելու համար, ստացվող փողերը հենց այսպիսի նախընտրական «պերֆորմանսների» վրա են ծախսվելու:
Էդուարդ Սարիբեկյան