Առանց պատիվ ու ինքնություն ապրելը մեռնելուց վատթար է

Ինչ որ բան մեզանում պակաս է,

մարվել է մեռոնը հավատքի,

ու, մինչդեռ սրբորեն պահել ենք

մերանը մեր ոգու ու կամքի,

մեր կաթը, կարծես թե, շաղել են

խառնածին ու օտար՝ տմարդի,

դե, մենք էլ, մեր ձեռքով, ինքնակամ,

տխմարին ընտրել ենք, ըստ կարգի։

Հաղթանակ ունեցանք՝ պատվարժան,

և տեսանք կորուստ ու պարտություն,

ի վերջո, ապրելու համար են

և՛ փառքը, և՛ ցավ ու դառնություն,

բայց, առանց պատիվ ու ինքնություն,

ապրելը մեռնելուց վատթար է,

խնդրում եմ, աղաչում, պահանջում՝

վե՛ր կացեք, առջևում խավար է։

Դավիթ Վանյան

17.09.2023թ․

Մեկնաբանություններ