Արնախում Ալիևը երկու ձեռքով բռնել ու սեղմում է հայկական երկու հանրապետությունների կոկորդները՝ իր հակահայ արշավներում ձեռք բերած հաջողություններից ուժ առած ու հաբռգած:
Կասկած ունեմ, որ ընդդիմադիր կոչվածները ժողովրդական ընդվզման ալիք չեն կազմակերպում ու բարձրացնում, որպեսզի նոր ու իրական ընդդիմադիրներ առաջ չգան, նոր ու իրական առաջնորդներ ի հայտ չգան։
Ամբողջ հայկական համացանցը թուրութվանքը վերցրել ընկել է «խեղճ կնոջ»՝ Աննա Հակոբյանի հետևից, որը պարծենում էր իր անձնական այգում աճեցրած բանջարեղենի բերքով և ապուր պատրաստելու կարողությամբ:
Ինչու՞ է Սամոդուռն առ այսօր ներկայացնում Հայաստանը միջազգային ասպարեզում:
Որովհետև պառլամենտի ընդդիմադիր աթոռները զբաղեցնում են նրանք, ովքեր տարիներ շարունակ կեղեքել են երկիրը:
Աչքովս ընկան մի քանի գրառումներ, որոնցում մարդիկ ասում են, թե ո՞նց կարող է Նժդեհ ցիտողը գովաբանել Խորհրդային Միությունը կամ հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամությունը:
Ռուսաստանի նախագահը ակնարկեց, որ իրենք կարող են հեռանալ տարածաշրջանից, և դա հայ ժողովրդի որոշումը պետք է լինի։
Մի կողմ դնենք ստամոքսատնտեսական խնդիրները, որոնք հայ ժողովրդի մի զգալի հատվածն առաջնային է համարում (չնայած, այդ հարցում էլ չի կարողանում հասկանալ վիճակը)...