Հայ եկեղեցին, որպես ազգի պահապան հենասյուներից մեկը միշտ էլ եղել է նրա լինելության հոգին և ոգին, հայ ազգի գոյության և ինքնության հիմնական պատվարը։ Նա գործել է պետությունից անջատ և անկախ, իհարկե, ծայրահեղ իրավիճակներում, երբ վտանգվել է պետության և ազգի գոյությունը, իրեն իրավունք վերապահելով միջամտելու հայրենյաց գործերին...