Ես միայն համառ հայի տեսա

Շատ անսպասելի ու անհիմն է այն հրճվանքը, որ պոռթկաց մեր լրատվամիջոցներում Ռուբեն Վարդանյանի ձերբակալության լուրը տեղեկացնելուց հետո, հատկապես զարմանալի ոգևորության հասնելով այն լուսանկարի մեկնաբանություններում, որում մեր հայրենակիցը երկու ազրի մեջտեղում էր, թևերը ոլորած:

Ո՞ր մեկիդ է անձամբ որևէ դառնություն պատճառել Ռուբեն Վարդանյանը:

Ինչու՞ եք հրճվում: Եթե ձեր շատ սիրելի լոզունգային բառի՝ դավաճանության հետ որևէ կապ ունենար այդ մեծահարուստը, այսօր առայժմ Արցախում ի՞նչ գործ ուներ:

Մինչև վերջ նա մնաց իր ժողովրդի հետ, կիսեց նրա ողջ դժվարություններն ու տագնապները, փորձեց օգնել նրան:

Նրա ձերբակալմամբ հրճվողներից շատ շատերը ոչ այդ մարդու ինտելեկտուալ մակարդակին են գոնե մոտենում, ոչ նրա հայրենասիրությանը:

Նա տքնեց օգնելու անտեր արցախցիներին, ելք փնտրեց ճգնաժամը հաղթահարելու, այլ բան է, որ իրականությունն ու պայմանները դեմ գտնվեցին թե արցախցուն, թե Ռուբեն Վարդանյանին:

Կարծում եք նրա տրամաչափի անհատը չէ՞ր կարող ուրիշների նման այսօր ճողոպրել վտանգից, նրա դեմքին վախ կամ անզորությու՞ն տեսաք:

Ես միայն համառ հայի տեսա, և շատ, շատ, շատ ափսոսացի փաստով, որով այդքան հրճվում եք...

Հայկ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ