ՈՒզում եմ

ՈՒզում եմ պարզել ձեռքերս այնպես,

Որ ամու՜ր գրկեմ աշխարհը արար,

Որ իմ գրկի մեջ, աշխա՛րհ, խաղաղվե՜ս,

Մաքրես քո դեմքից՝ վիշտ, ցավ, ու ժպտաս։

ՈՒզում եմ փակել բերանները չար,

Որ և ոչ մեկին չարիք չցանկան,

Եվ թող սրտերում Աստծու լույս ցողար,

Դառնան առ Աստված, բարին կամենան։

ՈՒզում եմ շրջել քաղաքից քաղաք,

ՈՒ գտնել բոլոր անտեսված մարդկանց,

Հիվանդ և տկար, աղքատ, անճարակ,

Նրա՛նց է հենց պետք՝ սեր և կարեկցանք։

Բոլորն են սիրում կայացած մարդուն,

Նրան են տալիս գորով և քնքշանք,

Բայց պետք է սիրենք տկար, անբախտին,

Եվ նրա համար ապավեն դառնանք։

ՈՒզում եմ մերժենք անարդար չարին,

Թող նրա հետքը կորչի, վերանա,

Թող բարին ժպտա ամենքի սրտին,

Իմ հոգին տրտմած այդժամ կցնծա…

Գայանե ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ