Աստվածաշունչ մատյանից

Իր վաղամեռիկ որդու տարաժամ մահվան սգով թախծող մի հայր շինել տվեց նրա արձանը և արդեն մահացած այդ մարդուն մեծարեց որպես աստված և իր հպատակներին ավանդ թողեց գաղտնի ծեսեր և ընծաներ մատուցել։ Հետո ամբարիշտ այդ սովորությունը մնաց երկար ժամանակ և պահպանվեց որպես օրենք, և բռնակալների հրամանով կուռքերը պաշտելու կարգ սահմանվեց։

Իսկ նրանց, որ հեռու բնակվելու պատճառով մարդիկ չէին կարող դեմ առ դեմ պատվել, նույն օրինակով քանդակեցին նրա հեռավոր կերպարը և կերտեցին թագավորի հայտնի պատկերը պատվելու համար, որպեսզի հեռավորին, իբրև մոտիկի, ողոքեն փութաջանությամբ։

Իմաստություն Սողոմոնի 14. 15-17

Մեկնաբանություններ