1914 թ. Դրոն կամավորական 2-րդ ջոկատի հրամանատարն էր, իսկ Նժդեհը՝ նրա տեղակալը։ Հաճախ էին վիճում իրար հետ։
Երկուսն էլ սկզբունքային, երկուսն էլ բանավեճի վարպետ։ ՈՒ նրանց բոլոր վեճերը ավարտվում էին թեյի, երբեմն էլ գինու բաժակի շուրջ՝ մեծերին վայել վերջաբանով։
- Դրո ջան, կենացդ, էդ ինչ լավ հայոց պատմություն գիտես, ինչ լավ էլ պատմում ես։
- Նժդեհ ջան, կենացդ, էդ ինչ լավ ես խոսում. բոլոր լեզվագետները քեզնից պիտի շարահյուսություն սովորեն։
Մեզ մնում է նրանց օրինակել ու մեկ էլ զարմանալ՝ որտե՞ղ էին նրանք սովորել Հայոց պատմությունն ու լեզուն, երբ երկուսն էլ ռուսական կրթություն ունեին։
«Հայ Ֆիդայիներ»-ի ՖԲ էջից