Ես անկեղծորեն կարեկցում եմ այն կառույցների ղեկավարներին, որոնք այսօր աշխատում են Նիկոլ Փաշինյանի հետ ու ենթակայությամբ: Ցավակցում եմ` հասկանալով, թե դա ինչ տարտարոսի տանջանք է...
Իմաստուն դեմքեր ընդունած մի մեծ խումբ «համոզվածներ» չեն հոգնում տարիներով ու անընդհատ կրկնելուց, որ թող էլիտան միավորի ժողովրդին, թող էլիտան կազմակերպի այսինչ բանը, անի այնինչ բանը...
Ռուբեն Վարդանյանի մասին ադրբեջանցիների նկարահանած ֆիլմն եմ դիտում, հայի անուն-ազգանունով 2 անձնավորություն՝ Տիգրան Խզմալյան և Սամվել Բաբայան, գերության մեջ գտնվող մարդու մասին տալիս են այնպիսի գնահատականներ, որոնք գոնե ինձ համար ընկալելի չեն...
Ժողովուրդների հեքիաթները ոչ միայն արտահայտում են նրա մշակութային ինքնությունը, այլև ձևավորում են մի տեսակ հավաքական գիտակցություն, որտեղ դրվում են բարոյականության, արժեքների և հանրային իդեալների հիմքերը...
ՈՒկրաինացի մի վիրավոր երեխայի տարել են Բելգիա ու ամբողջ Եվրոպայում ողբերգական տեսարաններ սարքել, թե ռուսական հրթիռների հարվածից զոհվել է երեխայի մայրը։ Թարգմանիչն էլ է լաց լինում, հուզվում են Եվրոպայի առաջնորդները...
Մենք ականատես ենք Հայաստանից ոչ հեռու հիրավի պատմական իրադարձությունների: Ավա՜ղ, այդ իրադարձություններից ծորում է մեր հարևան ու բարեկամ Իրանի ժողովրդի, նրանց թվում, հավանաբար, այնտեղ ապրող մեր հայրենակիցների արյունը նույնպես, քանի որ ԱՄՆ-ը հրթիռային հարված է հասցրել նաև Թեհրանի հին հայկական Մաջիդիե թաղամասին, թեև բոլորին հասկանալի է, որ բնակելի թաղամասին հարվածելը ռազմական անհրաժեշտություն չի եղել, չէր կարող լինել...