Կորցրեցիր մարդուն՝ աշխարհ կորցրեցիր

Ամեն ինչ մարդուց է՝ աշխարհի խինդն ու տխրությունը, կյանքի լռությունն ու ճիչը, մեր բաժին եղածն ու սպասվելիքը: Ամեն ինչ մարդուց է: Մարդու հետ գալիս և գնում են երազ ու ժամանակ, սեր ու ատելություն, մարմնական ու աննյութեղեն: Այն, ինչ մնում է՝ մնում է մարդուն: Այն, ինչ տանում են՝ մարդն է տանում: Կորցրեցիր մարդուն՝ աշխարհ կորցրեցիր: Հետ բերեցիր կորցրածդ՝ աշխարհ վերագտար: Արարքների կամ հիշողության մեջ, ցանկություններում կամ վերահաս տագնապներում ճանաչելի մեղք ու անմեղության կա, խոցելի սիրտ կա և դյուրազգաց հոգի: Եվ դրանց համար մի հորինիր պատրվակներ ու մեղավորներ սահմաններից դուրս, մի նայիր անորոշության աչքերի մեջ անտեղյակի հայացքով, որովհետև ամեն ինչ մարդուց է:

Հովիկ Չարխչյան

Մեկնաբանություններ