Չորս օրում՝ չորս սպանություն․ պետությունը դադարել է կատարել իր առաքելությունը

Վերջին չորս օրում արդեն չորրորդ սպանությունն է Հայաստանում։

Վերջին դեպքը՝ Կապանում․ 37-ամյա Յուրի Մարգարյանը դանակահարված տեղափոխվել է հիվանդանոց և, ցավոք, գիտակցության չգալով մահացել։

Սա այլևս առանձին դեպքերի շարք չէ․ սա հասարակական անվտանգության համակարգային կոլապս է։

Երբ պետությունը չի կարողանում պաշտպանել իր քաղաքացիների կյանքն ու գույքը, նշանակում է՝ այն դադարել է իրականացնել իր հիմնական առաքելությունը։

Հիմնական պատճառները․

1․ ՆԳ նախարարն ու ոստիկանության ղեկավարությունը չեն համապատասխանում զբաղեցրած պաշտոններին։ Նրանց հրաժարականը պարտադիր է՝ որպես նվազագույն քաղաքական պատասխանատվություն։

2․ Իրավապահ համակարգը վերածվել է իշխանության քաղաքական սպասարկուի։ Այդ պատճառով հանցավորությունը մնում է անպատիժ ու անկասելի։

3, Իշխանության ներսում իշխող դիլետանտիզմը տարածվել է նաև իրավապահ մարմինների վրա՝ կտրուկ իջեցնելով դրանց աշխատանքի որակը։

Վերջին սպանությունների այս շարքը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես առանձին ողբերգություններ, այլ որպես ահազանգ, որ Հայաստանում ձևավորվել է ազգային անվտանգության նոր սպառնալիք՝ ներքին անկառավարելիություն։

Եթե այս ճգնաժամին անհապաղ քաղաքական լուծում չտրվի, այն անխուսափելիորեն վերածվելու է խորացող սոցիալական աղետի։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Փաշինյանի քաղաքականության մերկացո՞ւմ, թե՞ աշխարհաքաղաքական «հետողորմյա»
• Գալյանի երկու սուտը՝ Արսեն Գևորգյանի մահվան ֆոնին
• Արսեն Գևորգյանի մահը իշխանության քաղաքական հետապնդումների, վրեժխնդրության ու քինախնդրության հետևանք է
• Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
• «Պետականակենտրոն» ընդդիմության քաստիգ
• Փաշինյանի կեղծ երկընտրանքը՝ վասալիտետ կամ պատերազմի սպառնալիք
• Փաշինյանի բազմաշերտ փակուղին
• Հոկտեմբերի 25-ին կայացած ՏԻՄ ընտրությունները բացահայտում են Հայաստանում հաստատված ավտորիտարիզմի նոր մակարդակը
• «Կանխարգելիչ» ռեպրեսիաներ. Փաշինյանը պատրաստվում է նոր ընտրությունների
• Փաշինյանի «գլխացավանքը»
• «Երրորդ փորձի» առասպելը
• Ինքնիշխանությունը չի չափվում բառերով. TRIPP-ի թաքնված ռիսկերը
• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ
• Ինչո՞ւ է շտապում Ալիևը

Մեկնաբանություններ