«Չնայած Հայաստանը սառեցրել է իր մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին և չի վճարում անդամավճարները, երկիրը դեռևս մնում է կազմակերպության լիիրավ անդամ։ Երևանին չենք թողնում մեր համագործակցությունից դուրս՝ գործընկերների համար պահպանելով միավորման շրջանակում մշակվող բոլոր որոշումներին միանալու հնարավորությունը, ինչը, ի վերջո, լիովին կհամապատասխաներ նրանց շահերին։ Ցավոք, հայկական կողմից ընդառաջ քայլեր չենք տեսնում»,- ասել է ՌԴ փոխարտգործնախարար Ալեքսանդր Պանկինը։               
 

Հասարակությունը մի տրիգերից կարող է պայթել, բայց, ցավոք, մինչև դանակը ոսկորին չի հասնում, դա չի կատարվում

Հասարակությունը մի տրիգերից կարող է պայթել, բայց, ցավոք, մինչև դանակը ոսկորին չի հասնում, դա չի կատարվում
26.08.2026 | 12:21


Պատմության մեջ եղել են դեպքեր, երբ հանրությունը ազգային անվտանգության սպառնալիքների նկատմամբ զգայուն չի եղել:

Օրինակ, մինչև 1940 թվականը Ուինսթոն Չերչիլը, ըստ էության, միայնակ էր, երբ խոսում էր նացիստական Գերմանիայի աճող վտանգի և հնարավոր ագրեսիայի մասին: Ոչ բրիտանական վերնախավը, ոչ հասարակությունը բացարձակապես զգայուն չէին այդ ամեն ինչի նկատմամբ: Անգամ Հիտլերի հետ գնացին Մյունխենյան գործարքի՝ հավատալով, որ խաղաղություն են կնքել:

Այսինքն՝ նույնիսկ բրիտանական նման հասուն հասարակությունը այդպիսի պատրանքների մեջ է ընկնում և ազգային անվտանգությանը սպառնացող արտաքին վտանգների նկատմամբ կորցնում է իր զգոնությունը:

Հիմա նույն բանը Հայաստանում է կատարվում:

Մեր առաջ թղթեր են թափ տալիս և ասում որ խաղաղություն է, բայց իրականում տանում են նույն քաղաքականությունը՝ ագրեսորի խաղաղեցման քաղաքականություն կոչվածը:

Հասարակությունը ինչ-որ մի տրիգերից կարող է պայթել, բայց, ցավոք սրտի, մինչև դանակը ոսկորին չի հասնում, դա չի կատարվում:

Լևոն ԶՈՒՐԱԲՅԱՆ

Դիտվել է՝ 4917

Մեկնաբանություններ