Նահանջի տեղ, այնուամենայինիվ, պիտի թողնել

Ես նախկինի պես մնում եմ այն կարծիքին, որ թուրքահպատակներին նահանջի տեղ, այնուամենայինիվ, պիտի թողնել՝ պիտի բացել Հայաստան-Ադրբեջան, Հայաստան-Թուրքիա միջանցքներ։

Դրանք, հարկավ, չի կարելի որակել մարդասիրական, քանզի բառի հետ առկա է կոնտինգենտի ակնհայտ անհամապատասխանություն։ Պիտի բացել զուտ նրա համար, որովհետև չպիտի մոռանալ՝ գործ ունենք ոչ միայն պարզապես խելագարի, այլև անկյուն քշված խելագարի հետ, ով անվարան գնալու է արյուն թափելու իրեն քաջածանոթ ճանապարհով։

Մարտին Հուրիխանյան

Հեղինակի նյութեր

• Մի դեպքի անդրադարձով պատասխան հոգեգարներին
• Քաղաքական սազանդարը
• Նա մթնոլորտ ստեղծող մարդ ու երաժիշտ էր
• Երևանյան ամենօրյա խայտառակություն
• Հենց այսպես էլ ապրում ենք
• Վեհափառ Տիրոջ հյուրընկալությամբ
• Երկար կյանք Հայոց Հայրապետին
• Լևոն Լաճիկյան՝ շնորհալի գծանկարիչ, նուրբ էսթետ, տաղանդավոր լրագրող
• Կյանքդ դալար, բժիշկ
• Շատ վտանգավոր միտում
• Խարխուլ մակույկով ծովին հանձնվածը
• Նենգադավների վերջի սկիզբը
• Համաշխարհային գրականության Կոմանդանտեն
• «Զորավորի» խնկարկումով
• Խոստումնալից հեռանկարով հաջողված հետահայաց
• Սա համազգային խայտառակություն է
• Ոսկե երակը հայկազյան ցեղի
• Դուք ասում եք՝ մոռանանք Եղեռնը
• Իր հոգու կապույտը փնտրող աղջնակը
• Ցավի իններորդ տարին

Մեկնաբանություններ