Սիրելի հավատավոր թալինցիներ, թասիբով սասունցիների ժառանգներ:
Այսօր երեկոյան Ճրագալույցի Ս.Պատարագից հետո մենք կողջունենք միմյանց Ավետիսով՝ Քրիստոս Ծնավ և Հայտնեցավ, Ձեզ և Մեզ Մեծ Ավետիս...
Երբ ալիևյան կլանի խոսնակներից Հաջիևն ասում է, թե իրենք ոչ միայն Հայաստանի կառավարության, այլ նաև ժողովրդի հետ են խաղաղություն կառուցում, երևի նկատի ունի Բաքվում մի քանի օրով հանգրվանած հաջիևյան խոսնակներին, որոնք հմայվել էին ադրբեջանցիներով...
«Փառք Քեզ Աստված, փառք քեզ,
Ամեն բանի համար փառք Քեզ»...
Մուտք գործեցինք 2026 թվական և հայացքներս լույսով ու սրտներս հույսով, ապրումներս հավատքով և զգացումներս սիրով նշում ենք Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության մեծ խորհուրդը...
Վենեսուելայի նախագահ Մադուրոն կառավարության նիստում զայրանում էր, թե տեխնիկայի գները բարձրացել են, և բանակին ու հատուկ ծառայություններին ուղարկում էր խանութներ՝ սառնարանների ու հեռուստացույցների գները իջեցնելու...
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ կհպարտանար, եթե ունենար Խաչիկ Գալստյանի նման մտավորական, Դավիթ Համբարձումյանի նման համայնքապետ, Միքայել, Արշակ, Բագրատ սրբազանների նման հոգևորականներ, Աշոտ Մինասյանի նման հայրենիքի պահապան...
Հայրենասերները տարբեր են, նրանց սերը՝ ևս: Ոմանց սերը հիվանդագին է և վնասում է, մյուսներինը՝ եսակենտրոն. նրանք իրենց ավելի են սիրում հայրենիքի մեջ, քան հայրենիքը՝ իրենց մեջ...
Ներոնը սիրում էր լինել ուշադրության կենտրոնում, գրում և արտասանում էր բանաստեղծություններ, երգում էր ու պարում։ Գլխարկների տեսականիի բացակայության պարագայում նա դափնեպսակ էր սիրում կրել...
Բարոյագիտական սկզբունք, ըստ որի, հաճույքին ձգտելը մարդու վարքագիծը որոշող հիմնական շարժառիթն է։
Մի թեթև զննող տրամադրությամբ ու հայացքով նայենք մեզ, մեր շուրջբոլորը։
Եվ սա նոր երևույթ չէ. սա շատ վաղուց է...
Իմ խեղճ ու հնազանդ, կիրթ ու արժանապատիվ թոշակառու քույր ու եղբայրներ, նայում եմ նախատոնական եռուզեռի մեջ անսովոր խոսք ու ռակուրս որսացող լրագրողների հարցումները շփոթահար տարեցներին վաճառատների մուտքի մոտ և կարեկցանքս ալիք ալիք ավելանում է...
Արտաքին ագրեսիան Ուկրաինայի ու Վենեսուելայի հանդեպ միջազգային իրավական առումով նույնն է, բայց՝ բովանդակությամբ խիստ տարբեր:
Ուկրաինայում պետությունը ռեժիմից առանձին էր ընկալվում։
Վենեսուելայում պետությունն արդեն վաղուց նույնացվել էր ռեժիմի հետ։ Երբ այդ նույնացված ռեժիմին հարված է հասցվում, շատերը դա չեն ընկալում որպես արտաքին ագրեսիա...