Հրաչյա ԱՄԻՐՅԱՆ. Իսկ մենք Գառնու տաճարի մոտ քյաբաբնոցներ հիմնելու ցավով ենք տառապում

Թուրքերը չեն փոխվում, թուրքերը պարզապես կատարելագործվում են ժամանակին համընթաց: Հատուկենտ ազնիվ մտավորականները կամ ազնիվ քաղաքացիները հաշիվ չեն, որովհետև նրանք տեսանելի ապագայում ո՛չ որակ են կազմելու, ո՛չ էլ այդ երկրում որևէ բան փոխելու թեկուզ չնչին լծակներ են ունենալու: Ես խոսում եմ պետական քաղաքականության մասին: Կոտորելու և ֆիզիկապես ոչնչացնելու ավանդական մեթոդների կողքին նրանք ներկայումս շատ ժամանակակից մեթոդներ են որդեգրել իրենց նվաճողական քաղաքականությունն առաջ տանելու համար: Ու շատ արդյունավետորեն էլ գործադրում են էդ մեթոդները: Տարիներ առաջ Բիշքեկում տեսա, որ քաղաքի կենտրոնում բիզնես կենտրոն են հիմնել, նաև՝ համալսարան: Թբիլիսիում նույնպես միջազգային համալսարան են հիմնել (Սևծովյան միջազգային համալսարան): Սկզբում համալսարան են հիմնում, ճարպկորեն համագործակցելով այդ երկրների իշխանությունների հետ, հետո համալսարանին կից քոլեջ են բացում, հետո քոլեջին կից մանկապարտեզ են բացում: Ու բոլոր այդ հաստատություններում շատ գայթակղիչ պայմաններ են ստեղծում: Այդպես նրանք ներգրավում են տեղացիներին ու, իրենց համակարգի մեջ ներառելով, իրենցով են անում:

Բոլոր երկրներում համախմբված գործ են անում: Բուլղարիայում, օրինակ, պառլամենտում տեղեր են զբաղեցնում, դեմոկրատիայի կամ նման գաղափարների անվան տակ կուսակցություն են հիմնում, բայց իրականում զուտ իրենց շահերն առաջ տանող ծրագրեր են իրականացնում այդ լծակներով:
Իսկ մենք, միջազգային համալսարաններ հիմնելու փոխարեն, Գառնու տաճարի մոտ քյաբաբնոցներ հիմնելու ցավով ենք տառապում:
Մինչդեռ մեր փրկությունը մշակույթն ու գիտությունը զարգացնելն է:

Մեկնաբանություններ