Սիրո՞ւմ ես ինձ

Մի երիտասարդ, փափուկ ու գեղեցիկ բազկաթոռին նստած, կարդում է Ավետարանի այն հատվածը, որում Հիսուս Պետրոս առաքյալին ասում է. «Սիմոն, որդի Հովնանի, սիրո՞ւմ ես ինձ»: Այնուհետև երիտասարդն ամբողջությամբ հենվում է բազկաթոռին ու ասում.
-Տե՛ր Հիսուս, դու գիտես, թե ինչքան եմ սիրում քեզ, նույնիսկ կյանքս կտամ քեզ համար, սակայն ինչո՞ւ է ամեն ինչ այսքան անարդար ինձ համար: Իմ շրջապատում մարդիկ գոհ ու լավ ապրում են, իսկ ես ինչ դարձել եմ քրիստոնյա և հավատացել ու սիրել քեզ, ոչինչ այնքան էլ հաջող չի ընթանում: Դրամը չի բավարարում, իմ կամեցած հանդերձանքները չեմ կարողանում գնել, ծրագրերս չեն իրականանում: Ամենուր, ուր տալիս եմ քո անունը, ասում են՝ ո՞ւր է քո Տեր Աստվածը, եթե կա, ինչո՞ւ հույսերդ չեն արդարանում: ՈՒզում եմ, որ լավ լինի ինձ համար, բոլորի համար: Եթե ինձ սիրեիր, ապա իմ խնդրանքներն իրականություն կդարձնեիր, իսկ ես էլ իմ ամբողջ կյանքը քեզ կնվիրեի:
Երիտասարդը զգում է, որ հարմարավետ բազկաթոռին նստած ննջում է, և ինչ-որ մեկն իր գլուխն է շոյում ու ասում.
-Որդյա՛կս, արթնացի՛ր, դու ինձ չես սիրում, այլ ինձ հետ առևտուր ես անում:

Հովհաննես ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Մեկնաբանություններ