Հայաստանը կարող է իր խնդիրները ՄԱԿ-ում բարձրացնել

Երբ քրդերը, եզդիները կամ, ասենք, բելուջները ՄԱԿ-ի գրասենյակների ու տարբեր դեսպանատների դիմաց ցույցեր են կազմակերպում, ես դա հասկանում եմ: Պետություն չունեցող ժողովուրդների համար միջազգային հանրության ուշադրությունն իրենց խնդիրների վրա հրավիրելու համար այլ տարբերակներ չունեն:

Բայց երբ պետություն ունեցող երկրներն են նման եղանակով փորձում գործել, դա նշանակում է, որ նրանց պետականությունը ձևական բնույթ ունի, հոգեբանորեն նրանք դեռ պետականություն չունեցող գոյակցություններ չեն, չնայած, դեյուրե դա ունեն:
Հայաստանը պետություն է, ՄԱԿ-ի անդամ է և կարող է իր խնդիրները ՄԱԿ-ում բարձրացնել, պահանջել Անվտանգության խորհրդի նիստ, կամ Հայաստանի ղեկավարը կարող է բարձրացնել հեռախոսը և կապվել Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի ղեկավարների հետ ու քննարկել իր խնդիրները:

Հետևապես, եթե կան պահանջներ, դրանք պետք է ուղղված լինեն սեփական կառավարությանը, որն անի այդ քայլերը: Հատկապես անհասկանալի է, երբ ԱԺ-ում ներկայացված պաշտոնական ընդդիմությունն է նման կլոունադա կազմակերպում, փոխանակ պառլամենտում իր ունեցած սահմանադրական հնարավորություններն օգտագործի: Իսկ եթե դա չի կարողանում, ապա Կիևյանի կամուրջը հեռու չէ, կարող են այնտեղից ողջ ֆրակցիայով սուիցիդ կազմակերպել՝ այդ կապիկությունների փոխարեն:

Ստեփան Դանիելյան

Մեկնաբանություններ