Մուրացկանային քաղաքականություն և ՄԱԿ-ի ԱԽ նիստ

Նիկոլ Փաշինյանին հաջողվեց հայ ժողովրդին հաղթողից դարձնել խաղաղություն ու հիմա նաև ապաշրջափակում մուրացող ժողովուրդ։ Ոմանց համար դա բնական վիճակ է․ մենք ականատեսն ենք դառնում խնդրագրերի ու մուրացկանության շքահանդեսի։

1993-ին Ադրբեջանն էր մուրացկան դարձել ու ՄԱԿ-ի անվտանգությա խորհրդի բանաձևերն էր ուտում։ Այդ ընթացքում մենք վերահսկում էինք Աղդամը, Քելբաջարը և մերձարաքսյան տարածքները։ ՄԱԿ-ը մեզ կոչ էր անում Ադրբեջանին հանձնել այդ տարածքները, բայց դրանք մերը մնացին 27 տարի։

Այդ տարածքները 2020-ին հանձնվեցին թշնամուն ոչ թե ՄԱԿ-ի ԱԽ բանաձևի համաձայն, այլ Հայաստանի վարած քաղաքականության ու պարտության արդյունքում։ Այդ քաղաքականությունը 2020-ի նոյեմբերի 9-ից հետո էլ է շարունակվում, և դա՛ է պատճառը, որ Արցախը շրջափակվել է։
Հիմա Հայաստանն է ՄԱԿ-ի ԱԽ-ից թուղթ մուրում։ Թղթե շերեփի սիրահարները էքստազի մեջ են, մուրալն իրենց բնական վիճակն է։

Այս ամենի բուն պատճառները պետք է մեր ներսում փնտրել։ Ադրբեջանը թշնամություն է անում, ինչը հասկանալի է։ Անհասկանալի է, սակայն, Հայաստանի ներսից իրականացվող թշնամությունը։ Պաշտոնական Երևանը, ի դեմս Փաշինյանի, Արցախը համարում է ադրբեջանական, մենք ումի՞ց ենք ինչ պահանջում։

Անդրանիկ Թևանյան

Մեկնաբանություններ