Զարմանալիորեն ամեն ինչ մարդկային է, ամեն ինչ վերցված է կյանքից

Երբ կարդում ես սամուրայների վարքագծի կոդեքսը, զարմանալիորեն ամեն ինչ մարդկային է, ամեն ինչ վերցված կյանքից։

Սամուրայները որպես պետության պահապաններ, չէին կարող գյուղացուց ավելի հարկ պահանջել, քան նախատեսված էր, սամուրայներին արգելված էր հանցանք գործելը, ավելին` իրենք պետք է կանխեին ցանկացած հանցանք պետության, գյուղացու և անվտանգության դեմ։

Նույնկերպ սամուրայը չէր կարող իր ուժը կիրառել խեղճի ու անզենի նկատմամբ, այլ պարտավոր էր օգնել թույլին։

Սրանք պատվիրաններ էին, որոնց կարելի է հանդիպել եվրոպական ասպետների մոտ, հայ ռազմիկների մոտ, տարբեր կրոնների պատվիրաններում։

Բայց մի բան կար, որ սամուրային առանձնացնում էր մնացած բոլորից` սամուրայները մինչև վերջ հավատարմորեն ծառայում էին իրենց տիրակալին, և եթե վարքագծի խախտում էին թույլ տալիս, ապա անպատվությունը մաքրում էր ինքնասպանության (խարակիրի) հատուկ ծեսը։

Եվ երևի թե պատահական չէր, որ ազգային հերոս Մ. Մելքոնյանը հենց սամուրայների ճանապարհի հետևից հասավ հեռավոր Ճապոնիա, սամուրայների մարտարվեստում վարպետանալու և Միյամոտո Մուսաշիի հաղթանակների ուղին շարունակելու։

Արա ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ