«Դատավարություն»՝ վատ սցենարիստի ու անտաղանդ ռեժիսորի բեմադրությամբ

Հիշու՞մ եք, երբ այս խմբակը եկավ իշխանության, անմիջապես սկսեցին օրենքները կարել, շուլալել, վերաձևել, ձևախեղել իրենց «հագով», իրենց իշխանությունն ամրապնդելու և երկարաձգելու խնդիրը բարեհաջող իրականացնելու, ընդդիմադիր և այլախոհ, այլակարծիք գործիչներին պատժելու նպատակով։

ԱԺ-ն «դակեց» այդ օրենքները, և իրենց ընդդիմադիր համարող պատգամավորները ոչինչ չկարողացան անել ու բավարարվեցին «պայքարելով»՝ լապտերներ վառելով, քայլելով ու լաոյին արթնացնելու անհաջող փորձեր կատարելով։

Եվ հիմա այս վարչախումբը, թքելով բարոյական նորմերի ու պրոֆեսիոնալ իրավական համակարգ ստեղծելու անհրաժեշտության վրա, լիարժեք գործի է դրել այդ «ֆրանկեյնշտեյնանման օրենքները»․․․

Վկան՝ Նարեկ Մալյանի, Արմեն Աշոտյանի և մյուս քաղբանտարկյալների «դատավարություններն» են և յուրայինների լկտի հանցանքները չնկատելն ու ծածկադմփոցին։

Երբ պետական մեղադրողի ու դատավորի խոսքերից ու հընթացս կայացրած որոշումներից, դատավարության ընթացքում միմյանց հեռախոսային հաղորդագրություններ ուղարկելու պրակտիկայից հասկանում ես, որ դատարանի վճիռն արդեն վաղօրոք կայացվել է:

Կայացվել է մեկ այլ տեղում, ու ամեն ինչ արդեն հիմնականում գրեթե կանխորոշված է․․

«Դատավարությունն» էլ, կարծես, նման է վատ սցենարիստի ու անտաղանդ ռեժիսորի բեմադրության:

Համենայն դեպս, տպավորությունն այդպիսին է:

Ռոբերտ Մելքոնյան

Մեկնաբանություններ