«… որ արդարության /վրա/ գոռոզացած թշնամու ժամանակում արդար քահանայապետ է նստելու սուրբ Գրիգորի տոհմից, եւ քահանայացած առաջինը մեռնելու է կրելով բազում չարչարանքներ կորստյան իշխանի սուտ առաքյալներից...
Երկու պարզ ճշմարտություն է թևածում Հայաստանում՝ գյուղերից քաղաքներ, խոհանոցներից զրուցարաններ ու սրճարաններ, տաքսիներից համալսարաններ ու սոցիալական ցանցեր...
Ադրբեջանի սանձազերծած ագրեսիայի պատճառով շուրջ 5000 երիտասարդ է զոհվել, 120 000 մարդ բռնի տեղահանվել և դարձել փախստական։ Այս իրականության ֆոնին ադրբեջանական պետական SOCAR-ի վառելիքի վաճառքը Հայաստանում էժան վառելիք չէ, ոչ էլ դիվերսիֆիկացիա, այլ ուղիղ հարված մեր արժանապատվությանը...
Այն, ինչի մասին պատմելու եմ, երբևէ չեմ խոսել, և առաջին անգամ եմ պատմելու այն, ինչի մասին լռել եմ մինչ այսօր։
Հիմա, երբ բավականին ժամանակ եմ անցկացնում բանտում, ունեմ հնարավորություն հիշելու և շարադրելու իմ մտքերն ու հիշողությունները...
Կարդում եմ նորությունները և ուղղակի ապշում եմ Հայաստանում ընթացող իշխանամետ քարոզչության լկտիությունից։
Կա զգացողություն, որ նրանք իսկապես համոզված են, թե Հայաստանի բնակչությունը, այսինքն՝ մենք բոլորս առանց բացառության, իդիոտներ ենք...
Վստահ եմ` միջին վիճակագրական հայաստանցու նյարդերին ավելի շատ ազդում են ոչ թե Փաշինյան Նիկոլն & Co-ին կամ Նավասարդ Կճոյանն, այլ նրանք, ում հետ հայաստանցին անկախ իր կամքից ստիպված է անմիջականորեն շփվել...
Զվարճալի գործ է այս իշխանության գլխավոր պրոպագանդիստների` լրատվամիջոցների ու խմբագիրների դեմ արած գրառումները կարդալը: Աշխարհի ամենախայտառակ ձախողված իշխանությունը, որն իր բոլոր խոստումները դրժել է, հայապատկան հողերի մեկ երրորդը կորցրել, բնակչության քանակը հիմնովին նվազեցրել, իսկ պետական պարտքը` հիմնովին ավելացրել...խոսում է լրատվամիջոցների «խայտառակվելուց», «ընկնելուց»... մարդ չգիտի` լա, թե խնդա...
Դեռ կասկածող կա՞, որ Հայաստանը վերածվել է ավտորիտար կառավարվող երկրի։
Միայն ավտորիտարիզմի դեպքում է հնարավոր իշխող կուսակցության լրատվամիջոցի պատվերով միանգամից «գաղտնազերծվի» հույժ գաղտնի փաստաթուղթ առանց պատշաճ ընթացակարգի ու կոնկրետ քաղաքական իշխանության հակառակորդի դեմ...
Արտաքին ագրեսիան Ուկրաինայի ու Վենեսուելայի հանդեպ միջազգային իրավական առումով նույնն է, բայց՝ բովանդակությամբ խիստ տարբեր:
Ուկրաինայում պետությունը ռեժիմից առանձին էր ընկալվում։
Վենեսուելայում պետությունն արդեն վաղուց նույնացվել էր ռեժիմի հետ։ Երբ այդ նույնացված ռեժիմին հարված է հասցվում, շատերը դա չեն ընկալում որպես արտաքին ագրեսիա...