Մի բան ֆիքսենք՝ քաղաքական բանտարկյալները բոլորինս են:
Ու իրենց, այդ թվում ընտանիքների, հատկապես նյութատնտեսական խնդիրները մեր բոլորինս պետք է դառնան:
Իրենցից որևէ մեկը երբեք չպետք է մտածի, թե մենակ է:
Բոլորս ենք իրենց հնչեցրած տեքստերի զգալի մասի հետ համաձայն, բայց իրենց են կալանավորել. ուստի ընտանիքը չպետք է մենակ մնա, ոչ թե որպես աջակցություն, ամենևին, այլ որպես պայքարողի տեսակ, որպես հպարտության օղակ:
Սա ընդհանուրի կռիվ է, բոլոր նրանց կռիվը, ովքեր պետության ու հայ տեսակի ներկա կորստի իրողության հետ հաշտ չեն և իրենց մասով՝ ամեն մեկը յուրովի, սակայն բովանդակալից ու արդյունավետ քայլեր ու պայքար են տանում ընդդեմ նշյալ վիճակի:
Քաղբանտարկյալները մեր բոլորինն են՝ գաղափարապես, արժեքային, քայլային, գործընթացային, մեդիա-դիրքորոշումային, նյութատնտեսական և այլ առումներով:
Դուք կարող եք նախընտրություններ ունենալ, և դա նորմալ է, բայց իրենք մեր բոլորինն են:
Դուք անգամ չեք պատկերացնում, թե մեր մասով գործողները ինչ լուծարման պլաններ ունեն:
2026-ը գոյաբանական խնդիր է լուծելու:
էս ա: Դեռևս:
Ալեն Ղևոնդյան