«301 թվին առաքյալ Գրիգոր Պարթևի քարոզներով հայոց Տրդատ թագավորն ընդունեց և հռչակեց քրիստոնեությունը` իբրև պետական կրոն….
Էջմիածնի պատմական դերը, նրա գոյության իմաստն ու իրավունքը անհամեմատ ավելի հզորացավ և անհրաժեշտ դարձավ հայ ժողովրդի համար այն դժբախտ օրից, երբ մենք 14-րդ դարում կորցրինք մեր պետականությունը...
Կան մարդիկ, որոնց անունները չեն պատկանում միայն կենսագրություններին։
Նրանք պատկանում են հիշողությանը։
Պատկանում են մարդկությանը։
Այդպիսի մարդ էր Չարլի Չապլինը...
1935 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ոմն Պոստիշև Ստալինին առաջարկեց վերադարձնել տոնածառ դնելու ավանդույթը: Ստալինը չառարկեց: Այդ լուրը հաջորդ օրը կայծակի արագությամբ տարածվեց երկրով մեկ: Հասավ նաև Երևան...
Նայեցի և լսեցի, աշխարհի ամենահայտնի ազգակցիս, մեծագույն Հայի` Հենրիկ Մխիթարյանի հարցազրույցը իր նորընծա գրքի առիթով և զգացի` հայրենիքից հեռու անգամ որքան Հայ, ինչքան Մարդ է նա և ինչքան Հայրենիքներ կան նրա ջերմ սրտում...
Արտաքին ագրեսիան Ուկրաինայի ու Վենեսուելայի հանդեպ միջազգային իրավական առումով նույնն է, բայց՝ բովանդակությամբ խիստ տարբեր:
Ուկրաինայում պետությունը ռեժիմից առանձին էր ընկալվում։
Վենեսուելայում պետությունն արդեն վաղուց նույնացվել էր ռեժիմի հետ։ Երբ այդ նույնացված ռեժիմին հարված է հասցվում, շատերը դա չեն ընկալում որպես արտաքին ագրեսիա...