Հետո, երբ կապույտ տերեփուկը դաշտում
Սմքած կոծոծ դառնա,
Եվ քամին սվսվա անկոչ, վայի գույժի ձայնով,-
Ավա՜ղ՝ պոետը հեգ ի Տեր մարեց ահա,
Վախկոտ բողոք շրթին
ՈՒ անընկեր:
Ապագայում լավագույն կյանք ունենալու մասին երազների իրականացումը պետք է սկսված լիներ այն ժամանակ, երբ լոկալ հաղթության արդյունքում ծովը թվում էր ծնկներից, բայց իրականում, եթե երկրի կառավարման գործին նաև խոր միտքը մասնակցեր, կտեսներ, որ, Արցախի հարցի ձգձգմանը զուգընթաց, ծովի մակարդակը բարձրանում էր, որն էլ մոտ ապագայում խեղդվելու բացահայտ նշան էր...