Երբ հեռվից նայում եմ Հայաստանում ընթացող դեպքերին, դրանք պարզապես զավեշտ են թվում։ Մարդիկ ուր են հասել, ինչպիսի թեմաներ են արծարծում։ Ի դեպ, այնքան տխուր եմ, որ նույնիսկ Ամանորի և Սուրբ ծննդյան տոների կապակցությամբ շնորհավորելու սիրտ չունեմ...
Տղերք, մենք ժառանգներն ենք մի ազգի, որը միշտ աշխարհին բան է ունեցել ասելու։ Մենք եկել ենք մի անցյալից, որտեղ հայ տղամարդը երբեք դատարկ չի քայլել. նա կամ զենք է բռնել հայրենիքը պաշտպանելու համար, կամ խաչ՝ հավատը պահելու համար...
Վենեսուելայի նախագահ Մադուրոն կառավարության նիստում զայրանում էր, թե տեխնիկայի գները բարձրացել են, և բանակին ու հատուկ ծառայություններին ուղարկում էր խանութներ՝ սառնարանների ու հեռուստացույցների գները իջեցնելու...
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ կհպարտանար, եթե ունենար Խաչիկ Գալստյանի նման մտավորական, Դավիթ Համբարձումյանի նման համայնքապետ, Միքայել, Արշակ, Բագրատ սրբազանների նման հոգևորականներ, Աշոտ Մինասյանի նման հայրենիքի պահապան...
Հայրենասերները տարբեր են, նրանց սերը՝ ևս: Ոմանց սերը հիվանդագին է և վնասում է, մյուսներինը՝ եսակենտրոն. նրանք իրենց ավելի են սիրում հայրենիքի մեջ, քան հայրենիքը՝ իրենց մեջ...
Բարոյագիտական սկզբունք, ըստ որի, հաճույքին ձգտելը մարդու վարքագիծը որոշող հիմնական շարժառիթն է։
Մի թեթև զննող տրամադրությամբ ու հայացքով նայենք մեզ, մեր շուրջբոլորը։
Եվ սա նոր երևույթ չէ. սա շատ վաղուց է...
Ես անկեղծորեն կարեկցում եմ այն կառույցների ղեկավարներին, որոնք այսօր աշխատում են Նիկոլ Փաշինյանի հետ ու ենթակայությամբ: Ցավակցում եմ` հասկանալով, թե դա ինչ տարտարոսի տանջանք է...
Իմաստուն դեմքեր ընդունած մի մեծ խումբ «համոզվածներ» չեն հոգնում տարիներով ու անընդհատ կրկնելուց, որ թող էլիտան միավորի ժողովրդին, թող էլիտան կազմակերպի այսինչ բանը, անի այնինչ բանը...
Գլոբալիզմը բիզնեսի զարգացման հետ կապված բնական պրոցես է, որը միաբևեռ աշխարհակարգի ժամանակ վերաբերում էր ամբող աշխարհին, որից նույն ձևով օգտվել են ԱՄՆ-ը և Չինաստանը ու նաև բոլոր նրանք, որոնք նման հնարավորություն ունեն։
Այդ առումով, երկրների միջև միակ տարբերությունն այն է, որ լիբերալ դեմոկրատիայի պայմաններում կապիտալը ոչ լրիվ է պետության հսկողության տակ...