Շնորհավոր լինի գալիք ձեր «Նոր տարին»

Տարիներս անցան,

ու քանորդում մնաց

կորուստներիս ցավը,

ՈՒ անցյալիս մեխված

անկումներիս ափին

ես իմաստուն դարձա:

Չզարմացա, սակայն,

երբ կշռեցի իմ «լավ»

ծանոթների դավը։

Բարձրանալիս՝ անբեռ,

կարծում էի՝ սա է

երջանկության պահը,

Բայց տանում էր արդեն

իմ սիրելի մարդկանց

դարանակալ մահը։

Հարց տվեցի Աստծուն

ու հասկացա, որ նա

պատասխաններ չունի:

ՈՒ երազում տեսա

խիղճս, տկար, գամված

խոլ կտտանքի սյունին:

ՈՒ հուսամեռ, հիվանդ,

մանկան ճիչից սթափված,

կրկին ծնկի եկա,

ունայնություն կոչվող

օվկիանոսի խորքում

նորից Աստծուն գտա։

Հիմա մռայլ, մենակ,

ինքս ինձ հետ խոսում

ու լցնում եմ գինին:

Շնորհավոր լինի,

բարեկամ ու օտար,

գալիք ձեր «Նոր տարին»։

Դավիթ Վանյան

Մեկնաբանություններ