Անդունդի եզրին

Անդունդի եզրին կանգնած մարդը

միշտ չէ, որ այնտեղ է՝ ընկնելու համար։

Երբեմն նա պարզապես գալիս է

նայելու ներքև՝

չափելու մթի խորությունը

և իր ներսում բացահայտելու,

թե որքան թանկ է լույսը։

Քանի որ հենց անդունդի եզրին

մարդը առավել պարզ է տեսնում՝

ընկնելու սահմանը

և բարձրանալու հնարավորությունը։

Այստեղ է,

որ որոշվում է՝

նա կդառնա անկումի պատմությո՞ւն,

թե թռիչքի սկիզբ։

Եվ հաճախ հենց այնտեղ,

որտեղ թվում է՝ ավարտն է,

աննկատ ծնվում է

ամենամեծ ուժը։

Անդունդի եզրին չեն ծնվում պարտությունները։

Այստեղ ծնվում են նրանք,

ովքեր այլևս չեն վախենում բարձրությունից,

քանի որ արդեն նայել են

ամենախոր մթին

և ընտրել լույսը։

Եվ գուցե հենց այնտեղ է սկսվում

մարդու իսկական թռիչքը։

Մարի Գրգոջայան

Մեկնաբանություններ